هر چند که اطلاع رسانی رسمی در مورد حادثه تروریستی مهاباد وجود ندارد اما اکنون جسته و گریخته میتوان به روند حوادث اشاره کرد.
گروهک تروریست و تجزیه طلب پژاک به یک معدن در روستای گاگش مهاباد حمله کردند. در این معدن کارگران کردزبان سالهاست برای امرار معاش خانواده خود کار میکنند.
ماموریت تروریسم کلنگی کردن مناطق کردنشین و نابود کردن هر نشانه امید و توسعه یافتگی است.
تروریست ها چند ماشین آلات را آتش زدند و بصورت کور شروع به تیراندازی کردند.
نیروی نظامی و امنیتی بسرعت میرسند و در همان دقایق اول تعدادی از تروریست ها را به هلاکت رساندند. بقیه تیم فرار میکنند اما توسط مردم محلی تعقیب و محاصره میشوند تا نیروی امنیتی آنها را دستگیر کند. هیچ تروریستی از مهلکه سالم خارج نشده و هیچ نیروی خودی زخمی یا شهید نشده است.
بعد از جنگ چهل روزه انتقاد آمریکا و اسراییل از گروهک ها بدلیل عدم مداخله زیاد شده بود و این جریانات در معرض کنار گذاشته شدن بودند. پژاک فرصت را غنمیت شمرد که خود را به تل آویو و واشنگتن نشان دهد و جایگزین کومله و دمکرات شود.
رسانه های پژاک که در شروع عملیات هیاهو برپا کرده بودند بعد از شکست عملیات سکوت کردند و حتی حاضر نیستند اسامی کشته شدگان خود را اعلام کنند. این امر نشان میدهد نیروها تا زمانی که زنده و درخدمت باشند برای پژاک اهمیت دارند.
ناسیونالیسم سنتی کومله و دمکرات و پاک بشدت ازین عملیات انتقاد کردند و آن را یک ماجراجویی احمقانه توصیف کردند. رسانه های این طیف نوشتند که اعضای پژاک کردهای ایرانی نیستند و مزدورانی از کشورهای مختلفی هستند که ارتباطی با مساله کردستان ندارند.
