بیتاوان: در ترکیه، با رضایت عبدالله اوجالان و در چارچوب تحولات اخیر میان دولت ترکیه، سرکردگان پ.ک.ک و جریان دمپارتی، پ.ک.ک تا امروز و حتی در روندهای جاری، همچنان در چارچوب یک سازمان یا بازماندهای از یک گروه «تروریستی» تعریف شده است. پ.ک.ک و ک.ج.ک به دولت ترکیه وعده دادهاند که به فعالیتهای مسلحانه و اقدامات تروریستی علیه ترکیه و شهروندان این کشور پایان دهند؛ اکنون زمان آن فرا رسیده است که همین تعهد را در برابر مردم کرد نیز بپذیرند و به سیاست تهدید، ارعاب و تروریسم علیه کردها پایان دهند.
در روزهای اخیر، دکتر سربست نبی، آکادمیسین و روشنفکر کرد اهل سوریه، اعلام کرده است که از سوی پ.ک.ک با تهدیدهای تروریستی مواجه شده است. فارغ از اینکه یک فرد یا جریان سیاسی با دولت ترکیه همکاری داشته باشد، با حکومت احمد الشرع در سوریه همکاری کند یا با هر قدرت سیاسی دیگری تعامل داشته باشد، هیچیک از این موارد نمیتواند به پ.ک.ک یا شاخهها و جریانهای وابسته به آن، مشروعیتی برای تهدید، ارعاب و اعمال خشونت علیه شهروندان و جامعه کرد بدهد.
پذیرش پایان فعالیتهای تروریستی و مسلحانه، اگر قرار است معنایی واقعی داشته باشد، نمیتواند صرفاً به پایان اقدامات علیه دولت یا جامعهای دیگر محدود شود. همانگونه که انتظار میرود پ.ک.ک بر اساس روند مورد قبول رهبری خود از گذشته خشونتآمیز و تروریستیاش فاصله بگیرد، جامعه کرد نیز حق دارد از این سازمان بخواهد سیاست تهدید و ارعاب علیه منتقدان، روشنفکران، دانشگاهیان و دیگر بخشهای جامعه کرد را متوقف کند.
هیچ اختلاف سیاسی یا ایدئولوژیکی نمیتواند توجیهی برای تهدید یک شهروند کرد باشد. پایان واقعی تروریسم زمانی معنا پیدا میکند که کردها نیز از پیامدهای تهدید، فشار و ارعاب سیاسی و امنیتی در امان باشند.
از این رو، هرگونه تلاش برای تروریستیکردن جامعه کرد، خاموشکردن صدای منتقدان و تحمیل دیدگاه سیاسی از طریق تهدید و ارعاب، محکوم است. اگر پ.ک.ک مدعی پایاندادن به گذشته تروریستی خود است، نخستین آزمون آن احترام به امنیت، آزادی بیان و حق انتخاب سیاسی خودِ مردم کرد خواهد بود.
