تسویه‌حساب رسانه‌ای پژاک و حدکا؛ رسوایی دوگانه‌گویی و نقاب چندزبانی جریان‌های مسلح
بی‌تاوان _ جدال لفظی و تسویه‌حساب‌های رسانه‌ای اخیر میان کادرهای گروهک‌های مسلح کردی و حامیان گروهک پژاک، بار دیگر پرده از یک واقعیت دیرینه برداشت: استفاده ابزاری از زبان‌ها برای پیشبرد اهداف فرقه‌ای و تجزیه‌طلبانه، در حالی که قربانی نهایی این بازی‌ها تنها مردم و جوانان این مرزوبوم هستند.
اعتراف درونی به ریاکاری سیستماتیک
ماجرا از جایی آغاز شد که حمایت‌های اخیر برخی چهره‌های رسانه‌ای به زبان انگلیسی از گروهک تروریستی پ.ک.ک و شاخه به اصطلاح ایرانی آن یعنی پژاک، با اعتراض و واکنش تند کادرهای گروهک دموکرات کردستان ایران (حدکا) مواجه شد. مسئولان حدکا این رفتار را «کلاه‌برداری سیاسی» و «چندگانگی چهره بر اساس زبان مخاطب» نامیدند. اما این موضع‌گیری بلافاصله با موجی از انتقادات درون‌گفتمانی روبه‌رو شد؛ منتقدان صراحتاً یادآور شدند که خودِ حدکا دهه‌هاست بنیان‌گذار و مجری این شیوه فریبکارانه است.
کالبدشکافی زبانِ فریب: سه مخاطب، سه چهره
بررسی رفتار تبلیغاتی جریان‌های مسلح و تجزیه‌طلب، الگوی ثابت و مشخصی را آشکار می‌سازد:
به زبان فارسی: ادعای همبستگی ملی، دموکراسی‌خواهی و نفی آشکار تجزیه‌طلبی؛ تلاشی مذبوحانه برای فریب افکار عمومی سراسری و جلب حمایت جریان‌های اپوزیسیون ایرانی.
به زبان کُردی: دامن زدن به قوم‌گرایی افراطی، شعارهای جدایی‌طلبانه و مشروعیت‌بخشی به ترور و اسلحه؛ با هدف تحریک احساسات و سوءاستفاده از جوانان غیور کُرد.
به زبان انگلیسی: استفاده از واژگان شیک حقوق‌بشری و ژست مبارزه برای آزادی؛ جهت جلب بودجه، مشروعیت دیپلماتیک و حمایت‌های نهادهای غربی.
مردم و خانواده‌ها؛ قربانیان اصلی تزویر سران مسلح
پشت این دعواهای لفظی و ادعاهای رسانه‌ای، واقعیت تلخ دیگری در جریان است. گروهک‌هایی که در کلاب‌هاوس‌ها و شبکه‌های ماهواره‌ای برای جذب مخاطب نقاب عوض می‌کنند، در میدان عمل همان جریان‌هایی هستند که نوجوانان کُرد را با شعارهای پوچ فریب داده، به کوهستان‌های قندیل کشانده و خانواده‌های داغدار را در غم از دست دادن فرزندانشان تنها گذاشته‌اند.
تسویه‌حساب‌های اخیر میان پژاک و حدکا نشان داد که نه ادعاهای حقوق بشری پژاک واقعیت دارد و نه ژست‌های ایران‌گرایانه و متمدنانه حدکا در رسانه‌های فارسی‌زبان معتبر است. افشای این تناقض‌ها از زبان خود اعضا و حامیان این گروهک‌ها، گواهی روشن بر ماهیت ضدایرانی، فریبکارانه و منافقانه تشکیلات مسلحی است که جز ویرانی و ناامنی دستاوردی برای مناطق کُردنشین نداشته‌اند.
