انجمن بیتاوان: در چند روز اخیر، گروهکهای تجزیهطلب و تروریستی کردی با ادعای حمایت از “صلح” و با عنوان “مادران صلح”، در تلاشاند تا خود را به عنوان حامیان حقوق بشر و صلح جهانی معرفی کنند. این گروهها که از دامن زدن به خشونت و بیثباتی در منطقه بهرهبرداری میکنند، تلاش دارند تا بهواسطه این عنوان فریبنده، حمایتهای جهانی را جلب کرده و جلوی اعدامهای محکومان را بگیرند. اما آیا واقعاً این گروهها در پی صلح هستند یا حقیقتاً در جستجوی ادامه جنگ و ویرانی؟
حقیقت پشت پرده
واژه “مادران صلح” که این گروهکها به خود نسبت دادهاند، نه تنها تناقضآمیز است بلکه یک فریب آشکار را در خود جای داده است. گروههایی که خود را حامی صلح مینامند، در حقیقت مادران جنگ و خونریزی هستند. چرا که این گروهها خود عامل اصلی درگیریها، کشتارها و اعدامهایی هستند که در منطقه و در درگیریهای سیاسی و نظامی رخ میدهد.
این گروهکها که شعارهای صلحطلبانه سر میدهند، در حقیقت هیچگونه تمایلی به کاهش تنشها یا برقراری صلح واقعی ندارند. بلکه همواره از خشونت و تفرقهافکنی بهعنوان ابزارهایی برای رسیدن به اهداف سیاسی و تجزیهطلبانه خود بهره میبرند.
چرا این ادعاها باید مورد نقد قرار گیرد؟
گروهکهایی که خود را “مادران صلح” مینامند، نه تنها در پی آشتی و صلح نیستند بلکه با تحریک به خشونت و افزایش تنشها در منطقه، موجب بحرانهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی میشوند. این افراد با دامن زدن به جنگ و تفرقه، عملاً مانع از رسیدن به صلح پایدار میشوند.
اگر این گروهها واقعاً در پی صلح بودند، باید از اعمال خشونتآمیز و بیثباتکننده دست برداشته و بهجای تحریک مردم و نیروها به جنگ، بر راهحلهای دیپلماتیک و همکاریهای سازنده تأکید میکردند. در واقع، هیچگونه راهحل صلحآمیز در ایدهها و اعمال این گروهها دیده نمیشود.
عنوان “مادران صلح” که از سوی گروههای تجزیهطلب و تروریستی استفاده میشود، در حقیقت بهعنوان یک حربه تبلیغاتی و فریبنده برای جلب توجه و حمایت جهانی طراحی شده است. این گروهها نه تنها مسئول اصلی درگیریها و بحرانها هستند بلکه با این نوع تبلیغات سعی دارند خود را از مسئولیتهای اصلیشان مبرا کرده و در عوض بهجای مواجهه با حقیقت، دروغ و فریب را ترویج کنند.
در نهایت، صلح واقعی تنها زمانی بهدست میآید که گروهها به جای استفاده از خشونت و تفرقه، بر همکاری، تفاهم و احترام متقابل تأکید کنند. در چنین شرایطی، هیچ گروهی نمیتواند خود را بهعنوان حامی صلح معرفی کند در حالی که خود عامل اصلی بروز خشونت و ناامنی است.
