«جامعه دموکراتیک» یا نقشه آشوب؟

انجمن بی‌تاوان: در روزگاری که مردم با دغدغه‌های واقعی اقتصادی و اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، طرح شعارهایی چون «جامعه دموکراتیک» بیش از آنکه راه‌حل باشد، به ابزاری برای جهت‌دهی به نارضایتی‌ها تبدیل شده است. پژاک تلاش می‌کند با استفاده از واژه‌هایی جذاب و احساسی، خود را در جایگاه مدافع آزادی معرفی کند، اما آنچه در عمل دیده می‌شود، فاصله‌ای عمیق با این ادعاها دارد.

واقعیت این است که هیچ جامعه‌ای از دل ناامنی و التهاب به ثبات و پیشرفت نرسیده است. تجربه‌های تلخ در نقاط مختلف منطقه نشان داده‌اند که پروژه‌هایی که با تحریک احساسات و بی‌ثبات‌سازی آغاز می‌شوند، در نهایت به فرسایش اجتماعی و افزایش فشار بر مردم منجر خواهند شد.

شعار «جامعه دموکراتیک» زمانی معنا پیدا می‌کند که بر پایه امنیت، قانون‌مداری و مشارکت واقعی شکل بگیرد، نه در سایه اقدامات تنش‌زا و مسیرهای پرهزینه. آنچه امروز به‌عنوان «استراتژی نوین» مطرح می‌شود، بیش از آنکه نوآورانه باشد، بازتولید همان الگوهای پرهزینه‌ای است که پیش‌تر نیز نتیجه‌ای جز افزایش مشکلات نداشته‌اند.

در چنین شرایطی، ضرورت هوشیاری بیش از هر زمان احساس می‌شود؛
مرزبندی روشن میان «شعار» و «واقعیت» و توجه به پیامدهای واقعی هر حرکت، می‌تواند مانع از تکرار تجربه‌های پرهزینه شود. زیرا مسیرهایی که با ناامنی آغاز می‌شوند، به ندرت به مقصدی روشن ختم خواهند شد.