کارکرد شبکه های اجتماعی برای گروهک تروریستی پ.ک.ک و پژاک

انجمن بی تاوان: در سال‌های اخیر اینترنت و رسانه‌های اجتماعی به سرعت رشد کرده و بخشی از زندگی روزمره بسیاری از مردم شده است. برای مثال، یوتیوب در هر ماه به تنهایی نزدیک به دو میلیارد کاربر فعال دارد، روزانه حدود یک میلیارد ساعت از محتوای این شبکه اجتماعی بازدید می‌شود، و هم چنین در هر دقیقه بیش از ۳۰۰ ساعت فیلم جدید در در این شبکه بارگذاری می‌شود. شبکه‌های اجتماعی دیگر نیز حجم زیادی از محتوا را برای کاربران به نمایش می‌گذارند. دسترسی گسترده به شبکه‌های اجتماعی به مردم و گروه‌های مختلف کمک می‌کند تا صدای شان شنیده شود، در حالی که در بسیاری از موارد از این فرصت برای حمایت از آزادی بیان جشن گرفته می‌شود، و شماری از گروه‌ها از این دسترسی برای آسیب رساندن به افرادی که در معرض نفوذ شان قرار می‌گیرند، استفاده می‌کنند.
سازمان‌های تروریستی از فرصتی که اینترنت و رسانه‌های اجتماعی در اختیارشان قرار داده‌اند به خوبی آگاه هستند و از آن برای استخدام افراد از سراسر جهان استفاده می‌کنند. این گروه‌ها محدود به استخدام اعضای جدید در حوزه نفوذ فیزیکی شان نیستند، بلکه آن‌ها می‌توانند اعضای جدید را از هر جایی در جهان با استفاده از رسانه‌های اجتماعی گمراه کنند و به سمت خود بکشند. گروه‌های تروریستی از اینترنت برای تشویق و انجام حملات فیزیکی و سایبری در سراسر جهان نیز استفاده می‌کنند، که در این مقاله بیشتر بر استفاده پ.ک.ک و پژاک از اینترنت و رسانه‌های اجتماعی تمرکز شده است.
استفاده هوشمند از رسانه‌های اجتماعی
پ.ک.ک و پژاک در استفاده از رسانه‌های اجتماعی به نفع خودش بسیار مؤثر عمل کرده است. این گروه از رسانه‌های اجتماعی مانند توییتر،اینستاگرام، تلگرام، یوتیوب و فیس‌بوک برای گسترش تبلیغات و استخدام اعضای جدید از سراسر مناطق کردنشین استفاده کرده است. گروه پژاک، یک تیم اختصاصی را برای ایجاد و انتشار تبلیغات در فضای مجازی تأسیس کرده است که تبلیغات منتشر شده توسط این تیم، ذهن‌های بسیاری از مردم به ویژه نوجوانان و جوانان را صیقل داده و آن‌ها را احساساتی می‌کند. این گروه برای اخلاقی جلوه دادن عمل‌کردهایش از ترفندهای مختلف استفاده می‌کند. سازمان‌های تروریستی خارج از تیم اختصاصی رسانه‌یی شان، به طور گسترده از عملیات رسانه‌ای غیر متمرکز برای نفوذ خود در فضای مجازی کار می‌گیرند. اعضا و حامیان سازمان‌های تروریستی نیز از حساب خود برای انتشار اطلاعات و حمایت از آن‌ها استفاده می‌کنند.
همانطور که گروه‌های تروریستی نظیر گروه پ.ک.ک و پژاک تجربه بیشتر در استفاده از شبکه‌های اجتماعی را کسب می‌کنند، ساختار انتشار محتوا و روش‌های مورد استفاده برای نشر مطالب شبیه به استراتژی‌هایی است که تاجران برای تبلیغ یک محصول در شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند. این گروه‌ها نمی‌توانند که به طور مستقیم کارهای تاجران را جهت تبلیغات تقلید کنند، زیرا حساب‌های آن‌ها به طور کلی از استفاده از ابزارهای تبلیغاتی ساده که در شبکه‌های اجتماعی ساخته شده‌اند، مسدود می‌شوند. گروه‌های همچون پ.ک.ک و پژاک نیز تمایل دارند که شرایط استفاده از رسانه‌های اجتماعی را به نفع شان نقض کنند. علی‌رغم واکنش کاربران و تلاش‌های رسانه‌های اجتماعی برای حذف محتوای رادیکالیستی باز هم اثرات تبلیغات را از طریق رسانه‌های اجتماعی می‌توانیم که به راحتی مشاهده کنیم. داستان‌های زیادی درباره افرادی که خانواده های خود را برای پیوستن و حمایت از پ.ک.ک و پژک ترک کرده اند، وجود دارند که بسیاری از آن‌ها تحت تأثیر رسانه‌های اجتماعی و حضور این گروه در شبکه های اجتماعی قرار گرفته و به آن‌ها پیوسته است.
استفاده گروه‌های تروریستی از توییتر یک مثال ساده از انتشار استراتژیک مطالب است که این گروه‌ها کمپین‌های را برای افزایش انتشار محتوای شبکه‌های اجتماعی و افزایش هشتگ‌های توییترشان در وب‌سایت‌ها اجرا می‌کنند. هشتگ به این معنی است که افراد بیشتری به محتوای مربوط به هشتگ دسترسی پیدا می‌کنند و حتی ممکن است که بعضی از حساب‌های غیر وابسته به گروه‌های تروریستی را به فهرست هشتگ‌های برتر روز که کاربران تماشا می‌کنند نیز بیافزاید. گروه‌های تروریستی و طرفدارانش هنگام نشر مطالب شان در توییتر، به غیر از راه‌اندازی کمپین برای افزایش هشتک‌های خاص، در مقایسه با کاربران عادی، تعداد زیادی از هشتگ‌ها را استفاده می‌کنند. علی‌رغم تلاش‌های توییتر برای کنترل محتوای افراط‌گرایانه، گروه‌های تروریستی هنوز هم قادر است که به تعداد زیادی از مخاطبان و هوادارانش در این شبکه‌ اجتماعی دسترسی داشته باشند.
واضح است که تلاش‌ها برای متوقف کردن سازمان‌های تروریستی از استفاده از رسانه‌های اجتماعی و اینترنت آن‌ها را از دسترسی به مخاطبان و هواداران جهانی شان محدود نمی‌کند.
یکی از موضوعات بزرگ و پیچیده در رسانه‌های اجتماعی، میزان اطلاعاتی است که هر روز در این شبکه‌ها بارگذاری می‌شود. تنها در یوتیوب در هر دقیقه بیش از ۳۰۰ ساعت ویدیوی جدید بارگذاری می‌شود. غیرممکن و غیر منطقی است که این میزان محتوای بارگذاری شده توسط افراد بررسی شود، در نتیجه رسانه‌های اجتماعی برای فیلتر کردن محتواهای مضر از سیستم ماشین‌های اتوماتیک استفاده می‌کنند که این سیستم ناقص است و نمی‌تواند جلو انتشار مطالب مربوط به گروه‌های تروریستی را بگیرد.
گروه پ.ک.ک و پژاک یکی از این گروه‌های تروریستی است که با استفاده از رسانه‌های اجتماعی به خوبی عمل می‌کنند، این گروه معمولا حملات سایبری را انجام نمی‌دهد و درگیر جنگ‌های مجازی نمی‌شود. درگیری آن‌ها در حملات سایبری معمولا شامل انتشار اطلاعات شخصی در مورد افراد یا استفاده از اطلاعات شخصی برای کشتن اشخاص خلاصه می‌شود.
گروه پ.ک.ک و پژاک یکی از سازمان‌های تروریستی است که با رسانه‌های اجتماعی به خوبی سازگاری پیدا کرده است و از آن برای گسترش تبلیغات و استخدام اعضای جدید به عنوان یک ابزار استفاده می‌کند. با توجه به اهمیت اینترنت ، تأثیرگذاری این گروه‌ها تنها در ساحه‌ای که فعالیت می‌کنند خلاصه نمی‌شود، بلکه قادر هستند که با تمام مخاطبان و طرف‌داران شان در سراسر جهان دسترسی داشته باشند.روشی را که پ.ک.ک و پژاک از تلگرام برای جذب مخاطبانش استفاده می‌کند نمونه‌ای خوبی از جذب مخاطب از طریق رسانه‌های اجتماعی است.
با وجود تلاش‌های شبکه‌های اجتماعی برای بستن حساب‌های مرتبط با گروه ‎‌های تروریستی، هنوز هم این گروه‌ها موفق می‌شوند که ایده‌ها و تبلیغات شان را از این طریق به تعداد زیادی از افراد در سراسر جهان برسانند. شرکت‌های رسانه‌یی همه با چالش‌هایی روبرو هستند که تلاش می‌کنند مطالب این افراط‌گرایان را از شبکه‌های شان حذف کنند. یکی از بزرگ‌ترین مانع‌های که این شرکت‌ها با آن مواجه هستند، محدوده مطالبی است که هر روز در شبکه‌های شان بارگذاری می‌شود که گروه‌های تروریستی مانند پ.ک.ک و پژاک با استفاده از این ضعف رسانه‌های اجتماعی در تلاش نفوذ بر مردم در سراسر جهان هستند.