کودار استراتژی و خط مشی پژاک و پ ک ک را با شیوه ی مدرن ادامه می دهد و تمامی رفتارهای کردستیزانه ی پژاک اعم از فریب جوانان ،اخاذی و باج گیری ، مشروعیت بخشیدن به تجاوزات و درگیری ها ،عدم امنیت در مناطق مرزی کردنشین و … را به شیوه ی نوین و مدرن به اجرا گذاشته است.
انجمن بی تاوان آذربایجان غربی :پ ك ك، به گفته بسياري از كارشناسان، توسط استخبارات تركيه و براي كنترل گروههاي كردي در دهه هفتاد ميلادي تاسيس شد اما از كنترل خارج شده و به تهديدي جدي براي آن تبديل گشت. پس از آن كه تورگوت اوزال در اوايل دهه نود ميلادي و از طريق جلال طالباني راه را براي مذاكره با اوجالان فراهم نمود همراه با ديگر همفكرانش از جمله ژنرال بتليسي-فرمانده كل ژاندارمري- از ميان برداشته شد، از آن زمان پ ك ك به صورت مكرر اعلام آتش بس كرد و به تدريج از خواسته اوليه خود يعني استقلال كوتاه آمد تا اين كه پس از دستگيري اوجالان و به تدريج از خواسته هاي خود كوتاه آمد تا اين كه حتي بسياري او را به تسليم شدن محض متهم مي كنند. اين يعني ميت تركيه دوباره اوجالان را به كنترل خود درآورد و به شكلي موثرتر در راستاي خدمت خود قرار داد. تركيه در اين زمينه با همكاري بارزاني نيز به مرحله اي دست يافت كه هم از تهديد به تجزيه توسط پ ك ك نگران نيست و هم از تاثير استقلال بارزاني بر كردهاي خود نگران نمي باشد. شايد تا اين مرحله موفقيتي بزرگ نصيب اين كشور شده است.
پس از دستگيري اوجالان پ ك ك خيلي ضعيف شد و در سال 2004 با تاسيس پژاك و سازماندهي خود سعي نمود تا خود را به حالت اوليه برگرداند. هدفش گسترش نفوذ در همه بخش هاي كردنشين از جمله ايران بود. در سوريه و تركيه توانست با موفقيت خود را سازماندهي كند اما در عراق با مخالفت بارزاني حزب راهكار دموكراتيك كردستان(پ.چ.د.ك.) موفق نشد و پژاك نيز پروژه اي شكست خورده شد. پ ك ك نتوانست همانند تركيه با حملات مسلحانه همان جايگاهي را از طريق پژاك در ايران پيدا كند كه خودش در تركيه پيدا كرده است لذا در پي حل اين مسئله بر آمده است. اين بار با تغيير نام و شيوه به نام كودار وارد ميدان مي شود.
پژاك اسلحه محور بود و شكست خورد. كودار ايدئولوژيك-سياسي محور است و براي اين منظور نيز دست به تاسيس مركز علم و روشنفكري زده است تا با بررسي مسير وارد جامعه ايران شود و به قول خودش ذهن ها را هدف قرار دهد تا جسم ها خود به خود در اختيارش قرار گيرد.
اكنون شاهد سربرآوردن طرح موسوم به خودمختاري دموكراتيك هستيم كه در سوريه تاسيس شده، درتركيه در حال تاسيس است، در عراق با موانع جدي بارزاني مواجه است و براي ايران نيز كودار در حال تبليغ آن است. اگر بخواهيم رويكرد كنوني كودار با پژاك را مقايسه كنيم بايستي گفت رويكرد كنوني فريبكارانه است و شكست دادن آن به آساني شكست نظامي نخواهد بود و براي اين نيز بايستي به شيوه متناسب با آن پاسخ داد تا از رشد آن جلوگيري گردد يعني در نطفه خفه گردد نه اين كه همانند پژاك زبانزد عام و خاص گردد. در بسياري از موارد مقامات به ويژه نظامي با آوردن نام پژاك در مورد ضربه زدن به آن به بهترين نحو براي آن در نزد افكار عمومي خدمت كرده اند.
شايد بتوان اين گمانه زني را نيز كرد كه تركيه با حمايت مستقيم از استقلال كردهاي عراق قصد دارد در آينده آن را در چارچوب طرح موسم به ميثاق ملي به تركيه ملحق كند. ادعاي تركيه براي موصل بحثي جديد نيست و نفت كردستان عراق نيز وسوسه انگيز است. سكوت تركيه در قبال كانتون هاي پ ك ك در سوريه نيز بي معنا نيست و شايد پس از مدتي همانند كردهاي عراق در قبال كردهاي سوريه نيز تغيير رويه دهد. اگر اين رويكرد را در چارچوب سياست نئوعثماني تركيه جديد قرار دهيم شايد بتوان گفت تركيه به دنبال احياي اين امپراطوري و امارت هاي نيمه مستقل اما تابع دولت مركزي مي باشد. در اين صورت پ ك ك يعني دشمن ديروز تركيه از طريق پژاك به عامل نفوذ اين كشور در مناطق كردنشين ايران تبديل خواهد شد.
