انجمن بی تاوان: در حالی که مردم ایران بیش از هر زمان دیگری به امنیت، ثبات و توسعه نیاز دارند، برخی جریانهای وابسته به پ.ک.ک و پژاک همچنان در محافل خارجی به دنبال تبلیغ الگوهایی هستند که کارنامه آنها در منطقه، چیزی جز بحران، ناامنی و بیثباتی نبوده است. بر اساس گزارش منتشرشده از نشست برگزارشده در پارلمان اروپا، برخی چهرههای نزدیک به پژاک و جریانهای همسو، بار دیگر ایده «خودمدیریتی دموکراتیک» را بهعنوان الگویی برای آینده ایران مطرح کردهاند.
اما پرسش اساسی اینجاست؛ جریانی که سالهاست به واسطه پیوند تشکیلاتی و ایدئولوژیک با پ.ک.ک شناخته میشود، با چه کارنامهای خود را در جایگاه ارائه نسخه برای آینده ایران قرار میدهد؟
تجربه مناطق تحت نفوذ پ.ک.ک در کشورهای منطقه نشان داده است که شعارهای پرطمطراق درباره «خودمدیریتی» و «دموکراسی» در عمل با ساختارهای بسته تشکیلاتی، جذب اجباری نوجوانان، محدودیت فعالیت منتقدان و حاکم شدن منطق سلاح بر گفتوگو همراه بوده است.
واقعیت آن است که پژاک و پ.ک.ک سالها تلاش کردهاند با استفاده از عناوین جذاب سیاسی، چهرهای متفاوت از خود ارائه دهند؛ اما حافظه مردم کُرد هنوز فراموش نکرده است که قربانیان اصلی این پروژهها، جوانان و خانوادههای کُرد بودهاند. از کوهستانهای مرزی تا روستاهای محروم، بسیاری از خانوادهها هزینه سیاستهایی را پرداخت کردهاند که در اتاقهای فکر خارج از منطقه طراحی شده است.
امروز نیز طرح چنین ایدههایی در پارلمان اروپا بیش از آنکه نشاندهنده یک برنامه عملی برای توسعه و رفاه باشد، تلاشی برای مشروعیتبخشی به گفتمانی است که سالها با خشونت و فعالیت مسلحانه گره خورده است.
ایران کشوری با تاریخ، هویت و ساختار ملی ریشهدار است و آینده آن نه در نشستهای تبلیغاتی خارج از کشور، بلکه از مسیر مشارکت قانونی مردم، توسعه متوازن و تقویت همبستگی ملی رقم خواهد خورد. جریانهایی مانند پژاک که هنوز نتوانستهاند نسبت خود را با گذشته خشونتآمیز و وابستگیهای ایدئولوژیک خود روشن کنند، پیش از ارائه نسخه برای دیگران، باید پاسخگوی کارنامه خود در قبال جوانان کُرد باشند.
