به گزارش سايت فرقههاي پكك و پژاك، در زندان شهر وان «بخش اف» در تركيه، یک زندانی سیاسی به نام «سوآد کایا» برای محکوم ساختن انزوای تحمیل شده بر عبدالله اوجالان(رهبر اين فرقهها در زندان امرالي)، بدن خود را به آتش کشیدخودسوزي، يكي از روشهاي معمول است كه اعضاي اين فرقهها به منظوراعتصاب در زندانهاانجام ميدهند. چند روز قبل يكي ديگر از اين مريدان در زندان تركيه، بدن خود را به آتش كشيد تا به اصطلاح از رهبر خود حمايت كرده باشد. اين خودسوزي سبب مرگ مريد نشد؛ چراكه توسط پرسنل زندان آتش را مهار كردند.
اين روش كه در تاريخ چند دههي فرقهي پكك معمولترين روش بوده است؛ هنوز هم يكي از بهروزترين تاكتيكها براي اعضاي اين فرقهها محسوب ميشود. اعضاي پژاك و پكك آنچنان تحت شستشوي مغزي قرار ميگيرند، كه بعد از مدت كوتاهي، به ستايش و عبادت اوجالان ميپردازند و معتقدند هرآنچه وي بگويد، صحيح و بيعيب و نقص است؛ لذا با تمام وجود برده و مريدي حلقه به گوش به تمامي گفتهها و اوامر وي تن ميدهند. جالب اينكه آنان خود اين عمل را اوج آزادي و معرفت ميدانند، درحاليكه اين نوع گوش به فرمان بودن بدون اعتراض و بردهوار، در هيچ قاموس و فرهنگي، بعنوان آزادي تعريف نشده است. اين عمل در واقع اوج بردگي و مريد بودن اعضاي اين فرقهها را ميرساند.
ناگفته نماند تمامي اعضاي اين فرقهها اين چنين نيستند و برخي از آنها از روی نااميدي و ترس از كشته شدن بدست اعضاي اين فرقهها همچنان در زندان باقي ميمانند و متحمل حبسهاي سنگين ميشوند و برخي هم كه طاقت نميآورند با آتش زدن بدن خود، بدنبال روشي هستند تا از زندان نجات يابند؛ حتي اگر به قيمت جانش هم تمام شود. سران واعضاي اين فرقهها هم اسم آنرا گذاشتهاند خودسوزي به منظور حمايت از اوجالان.
معمولاً اين عمل كه در زندانها صورت ميگيرد، اوج نااميدي فرد زنداني را نشان ميدهد نه حمايت از اوجالان. دستهي دوم هم كه خارج از زندان دست به چنين اقدامي ميزنند؛ بردهي گوش به فرمان و تمام عيار اوجالان هستند كه در صفحهي سفيد مغزشان تنها اسم اوجالان وجود دارد. اين دسته از افراد در داخل اين فرقهها، از محبوبيت خاصي نزد سركردگان آن برخوردارند؛ چراكه طبق خواستههاي آنان رفتار ميكنند و به خط مشي فرقهايي كمك شاياني ميكنند.
