تجارت مرگ در پوشش شعار «کوردایتی»؛ چگونه دلارهای کثیف فنتانیل چرخه ترور پ.ک.ک را زنده نگه میدارد؟
انجمن بیتاوان: سالهاست که گروهک تروریستی و تجزیهطلب پ.ک.ک و شاخه اقماری آن (پژاک)، با تکیه بر واژههایی چون (کردایتی/دفاع از هویت کردی) و ادعای صیانت از حقوق مردم مظلوم کرد، تلاش میکنند تا برای خود مشروعیت بخرند. اما پشت این شعارهای ایدئولوژیک و ویترینهای پر زرقوبرق رسانهای، واقعیتِ وحشتناک دیگری جریان دارد. بررسیهای بینالمللی و اسناد میدانی نشان میدهند که پ.ک.ک فراتر از یک ساختار شبهنظامی، یکی از بزرگترین کارتلهای سازمانیافته قاچاق مواد مخدر و روانگردان در منطقه و اروپا است. بزرگترین تناقض این فرقه در همینجا آشکار میشود: چطور میتوان مدعی نجات یک ملت بود، اما همزمان جوانان همان ملت را با قاچاق مواد مخدر صنعتی به کام مرگ و اعتیاد کشاند؟
۱. از ترانزیت تریاک تا پادشاهی فنتانیل و شیشه:
اگر در دهههای گذشته تمرکز پ.ک.ک بر باجگیری از قاچاقچیان سنتی تریاک و هروئین در مرزها بود، امروز شبکه مافیایی قندیل به سراغ سودآورترین و در عین حال کشندهترین مواد مخدر جهان یعنی «فنتانیل، متآمفتامین (شیشه) و قرصهای روانگردان» رفته است. گزارشهای مکرر نهادهای بینالمللی مبارزه با مواد مخدر (مانند اینترپل و ستادهای مبارزه با مواد مخدر در منطقه) تایید میکنند که مسیرهای کوهستانی تحت کنترل پ.ک.ک و پژاک، شریانهای اصلی ترانزیت مخدرهای صنعتی به داخل ایران، ترکیه و در نهایت قلب اروپا هستند. فنتانیل به عنوان یک ابرمخدر کثیف که چند گرم آن برای مرگ یک انسان کافی است، امروز به منبع اصلی تامین دلارهای فرقه تبدیل شده است.
۲. قربانیان اولِ مخدری؛ جوانان کرد:
بزرگترین بیشرمی فرقه پ.ک.ک در این تجارت کثیف، هدف قرار دادن جامعه هدف خودشان است. قاچاق شیشه و ترامادول در شهرهای مرزی و مناطق کردنشین توسط شبکههای اقماری این گروهک، با دو هدف عمده انجام میشود:
* کسب درآمدهای کلان مالی برای خرید تسلیحات و هزینههای لجستیکی قندیل.
* نابود کردن انگیزه و اراده نسل جوان کرد؛ چرا که یک جوان معتاد و بیهویت، یا به راحتی فریب فرقه را میخورد یا به مهرهای بیخطر برای اقدامات ضدامنیتی تبدیل میشود.
آنها ادعا میکنند اسلحهشان برای دفاع از حقوق کردهاست، اما لوله همین اسلحه مرزهایی را محافظت میکند که از طریق آن، مواد مخدر برای نابودی کانون خانوادههای کرد سرازیر میشود.
۳. سودهای میلیاردی در جیب چه کسانی میرود؟
حقایق نشان میدهد که سود حاصل از قاچاق فنتانیل و شیشه هرگز خرج رفاه، ساخت مدرسه یا جاده در مناطق محروم کردستان نشده است. این دلارهای خونین مستقیماً به حسابهای بانکی سرکردگان فرقه در اروپا منتقلمیشود تا هزینههای اقامت لوکس لیدرهای سایبری پ.ک.ک در کشورهای غربی و تلویزیونهای ماهوارهای آنها را تامین کند.
انجمن بیتاوان به عنوان نهادی که مستقیماً با آسیبهای اجتماعی و خانوادگی ناشی از تروریسم در ارتباط است، اعلام میکند که «کردایتی» و «کارتل مخدر» در یک اقلیم نمیگنجند. شعارهای قومگرایانه پ.ک.ک تنها ماسکی بر چهره یک مافیای قاچاق بینالمللی است. از نخبگان، فعالان مدنی و خانوادهها میخواهیم که این تناقض بزرگ را برای نسل جوان تبیین کنند. فرقه قندیل تفاوتی با دیگر قاچاقچیان بینالمللی ندارد؛ آنها هویت و جان فرزندان ما را وجهالمصالحه دلارهای فنتانیل کردهاند.
