فرقهي پژاك خود را اصيلترين و مبارزترين جريان سياسي حال حاضر كردستان ميپندارد و در اساسنامه و نوشته ها و گفتارشان، مدام اين جملات تكرار مي شوند: «ما با تبعیض جغرافیایی بر حسب اصالت فرد از منطقه، شهر یا روستای خاصی هستيم و اجازه نمی دهیم که افراد ما دچار این وضعیت بشوند.» این پرده از این شعار پژاک با نسيمي کوچک كنار می رود و چهرهي واقعي آن آشكار می شود.
۱- در پ ک ک و پژاک، توجه و احترام ويژه ای به شهر اورفا (محل تولد اوجالان رهبر سرفرقه پ.ك.ك كه اكنون در زندان امرالي به سر ميبرد) مي شود. بيشترين تعداد سران رده اول فرقه تحت عنوان شوراي رهبري یا اهل اورفا یا نزدیک آن هستند. در درون فرقه اولويت با کسانی است که اهل اورفا هستند. به عبارت ديگر امتياز اورفايي بودن در سطحي است كه اگر مثلا يك فرد عادي كه در يكي از روستاهاي اطراف اورفا چوپان بوده، جايگاهي مهمتر و سمتي عاليتر از يك دكتر کرد عراقي در درون فرقه دارد. در واقع رهبر فرقه با نوشتهها و تعاريفي كه از زادگاهش در اذهان حك كرده، ژنتيك اورفاييها را از همان اول در سطح نبوغ مطرح می کند .
2- کرد تركيه بودن براي افراد در درون اين فرقهي به اصطلاح ضد تبعيض امتیاز ویژه ای است. اگر عضوی از فرقه اهل تركيه باشد و زبان تركي را بداند، از امتیاز برتری نسبت به بقيه برخوردارخواهد بود. ترتيب اولويت جغرافيايي آنان چنین است : اورفا كه به نحوي سرسام آور مقدس جلوه داده شده است، و بعد از آن متروپلها (كلان شهرها)ي تركيه، بعد از آنها نيز ديگر شهرها و در آخر هم دورافتادهترين و بيامكاناتترين روستاهاي متعلق به جغرافياي کردستان تركيه.
افراد ديگر و مناطق ديگر اصلا در دستهبندي جایگاهی ندارند. از كردهاي سوريه هم زياد تعريف ميكنند چون آنان بيشتر كارهاي جسمي و سخت درون فرقه را انجام ميدهند. براي اين فرقه کرد عراق بودن يعني شهوتی بودن و بيلياقتي و خيانت. این افراد، هيچ جايگاهي مهم در درون اين فرقه ندارند. کردهای ايران هم كه اخیرا قرباني سياستهاي فرقهايي آنان شدند ، اكنون نيز فرقهي پژاك رهبري آنان را برعهده دارد، بيشتر با انگهاي بزدل، جاه طلب و مقام طلب و عالم بيعمل كه توان مقاومت را ندارند توصیف می شوند. بنابراين يا بايد زير بار اين انگها بروند و اعتراف كنند كه هيچ و پوچ اند و چیزی از خودشان ندارند و نوكر کردهای تركيها باشند و در مدت زمان كوتاهي مثل بلبل تركي صحبت كنند،چون تركي صحبت كردن در درون فرقه كلاس محسوب ميگردد، يا اينكه از چند سال عمر هدر رفته در آنجا صرفنظر كنند و دوباره به نقطهي صفر زندگي عاديشان برگردند.
