انتقال اوجالان به اقامتگاه جدید در امرالی؛ بازی تکراری سران پ.ک.ک و بن‌بست خلع سلاح در کوهستان
اظهارات اخیر یکی از اعضای هیئت امرالی درباره انتقال عبدالله اوجالان به مکانی مجهزتر در زندان امرالی و هم‌زمانی آن با توقف روند مذاکرات، بار دیگر شکاف عمیق میان سرکردگان پ.ک.ک و واقعیت زندگی نیروهای گرفتار در مقرهای نظامی این فرقه را آشکار ساخت.
بی تاوان _ مدحت سنجار، نماینده پارلمان ترکیه و عضو هیئت حزب «دم پارتی»، در گفت‌وگویی تلویزیونی تأیید کرد که عبدالله اوجالان، سرکرده زندانی پ.ک.ک، به اقامتگاه جدید و تجهیزشده‌ای در محوطه زندان امرالی منتقل شده است؛ انتقالی که هدف از آن «فراهم ساختن شرایط بهتر کاری، ملاقات و مدیریت گفتگوها» عنوان شده است.
سنجار اذعان داشت که روند مذاکرات پ.ک.ک و آنکارا از دو ماه پیش به دلیل اختلاف‌نظر بر سر ترتیبات خلع سلاح و تضمین‌های قانونی متوقف شده است. دولت ترکیه خواستار شفافیت، تخلیه مواضع و تسلیم سلاح‌های باقی‌مانده است؛ موضوعی که مدیریت پ.ک.ک همچنان تلاش دارد با بهانه‌تراشی و چانه‌زنی برای امتیازات فردی و تشکیل کمیته‌های سیاسی، از زیر بار مسئولیت آن شانه خالی کند.
این تحولات در شرایطی رخ می‌دهد که وعده‌های گذشته مبنی بر انحلال شاخه‌های مسلح و خلع سلاح، عملاً به ابزاری برای خرید زمان تبدیل شده است. در حالی که سرکرده این جریان در شرایطی آرام و در حال مذاکره برای جایگاه سیاسی خود است، نیروهای فریب‌خورده و شاخه‌های وابسته نظیر پژاک همچنان جوانان کرد را در مناطق مرزی قربانی اهداف فرقه‌ای خود می‌کنند.
تحلیلگران مسائل منطقه معتقدند پ.ک.ک هرگز تمایلی به پذیرش کامل خلع سلاح و بازگشت به زندگی مدنی ندارد، زیرا پایان خشونت به معنای پایان موجودیت و ساختار مافیایی این فرقه خواهد بود. تناقض میان آسایش سرکردگان و تحمیل رنج بر خانواده‌های قربانیان ترور، مسئله‌ای است که افکار عمومی مناطق کردنشین دیگر نمی‌توانند آن را نادیده بگیرند.
