بیتاوان: رهبر فکری و عملیاتی سازمان PKK در چرخشی آشکار، تاریخچه ۴۰ ساله اقدامات مسلحانه خود را زیر سؤال برده و آن را «اشتباه» خوانده است. این اعترافات، پرده از چهار دهه فریب ایدئولوژیک، خشونت بیحاصل و سرنوشت شوم اعضای قربانی در کوهستان برمیدارد.
سیر تحولات درونی سازمان PKK نشان میدهد که این گروه پس از چهار دهه ادعا و خشونت، به نقطه انحلال ایدئولوژیک رسیده است. جریان مسلحانهای که روزی با شعارهای تند شروع به کار کرد، اینک توسط بنیانگذار خود گامبهگام بیاعتبار میشود:
تراجع پیاپی از آرمانها: سازمان در ابتدا از آرمانهای سوسیالیستی خود دست کشید، سپس ادعای تأسیس دولت مستقل را کنار گذاشت و اکنون به اساس عملیاتی خود حمله میکند.
نفی نقطه آغاز مسلحانه: عبدالله اوجالان در مواضع اخیر خود با سران کاندیل، اقدام مسلحانه ۱۵ آگوست ۱۹۸۴ — که ۴۰ سال آن را «رستاخیز» مینامیدند — را صراحتاً «اشتباه» نامیده است؛ مواضعی که با انفعال و پذیرش بیچونوچرای بدنه سازمان همراه شد.
تخریب گذشته به دست رهبری: بررسی کارنامه این جریان نشان میدهد که اوجالان نه چهرهای آماده برای آسیبشناسی واقعی، بلکه رهبری است که ساختارهای ساخته خود و پیروانش را یکجا ویران میکند.
کارنامه فریب و سرنوشت قربانیان:
تجربه این گروهک ثابت کرد که راهکارهای مسلحانه در دنیای معاصر جز ویرانی حاصلی ندارد. میراث نیم قرن فعالیت این سازمان، کارنامهای خالی از دستاورد و صدها خانواده داغدار است؛ خانوادههایی که فرزندانشان در جریان تصفیهها و اعدامهای درونگروهی کوهستان کشته شده و در گورهای بینامونشان دفن گردیدند.
