به گزارش انجمن بیتاوان، تحرکات سیاسی اخیر در منطقه و گمانهزنیها پیرامون ارائه لایحه «چارچوب قانونی انحلال و خلع سلاح پ.ک.ک» به پارلمان ترکیه، لایههای جدیدی از بحران عمیق ساختاری و سردرگمی را در میان کادرهای رهبری این گروهک تروریستی عیان کرده است.
بر اساس گزارشهای دریافتی، این طرح قانونی که در ۱۱ ماده تدوین شده، مسیر بازگشت به زندگی مدنی را صرفاً برای اعضای ردهپایین و فریبخوردگان بدنه هموار میکند و کادرهای ارشد و فرماندهان جنایتکار قندیل را به طور کامل از این امتیازات مستثنی میسازد. همین امر موجی از وحشت و سردرگمی را در میان سران فرقه ایجاد کرده است.
در همین راستا، موضعگیری تند و انتحاری «مراد قاراییلان» از فرماندهان ارشد قندیل، در برابر پیامهای عبدالله اوجالان مبنی بر لزوم پایان دادن به مشی مسلحانه، نشاندهنده یک انشقاق بیسابقه میان «امرالی» و «قندیل» است. قاراییلان با رد صریح این پیامها اعلام کرده است که گریلاها هرگز سلاح خود را زمین نخواهند گذاشت؛ موضعی که کارشناسان آن را تلاش مذبوحانه سران فرقه برای حفظ بقای فیزیکی خود میدانند.
اصرار سران قندیل بر تداوم خشونت و ابقای تسلیحاتی، هیچ ارتباطی با منافع کردهای منطقه ندارد؛ بلکه ناشی از وحشت کادرهای پیر و فرسوده از حذف ساختاری، از دست رفتن چتر حمایتی بینالمللی و پاسخگویی در پیشگاه عدالت به خاطر دههها جنایت، ترور و ربودن فرزندان خانوادههای کرد است. سران پ.ک.ک/پژاک به خوبی میدانند که با خلع سلاح و فروپاشی این تشکیلات مافیایی، اولین کسانی که از بند اسارت فکری و فیزیکی آزاد میشوند، اعضای بدنه و جوانان فریبخوردهای هستند که سالهاست به عنوان گوشت دم توپ از آنها سوءاستفاده شده است.
