یادداشت روز

من هم موافق رفراندوم بارزانی بودم

✍بروسکه
مسعود بارزانی همواره در پی برگزاری رفراندوم استقلال کردستان بود. اما بدلیل ترس از مام جلال طالبانی آن را به تعویق انداخته بود. مام جلال مخالف شدید رفراندوم بود و تا وقتی که زنده بود دار و دسته بارزانی در سایه بودند و جرات خودنمایی نداشتند.
در سال 2017 مام جلال به بستری مرگ افتاد و مسعود بارزانی آرزوی دیرینه خود را جامه عمل پوشاند. یک هفته پس از برگزاری رفراندوم خبر مرگ جلال طالبانی منتشر شد.
من در آن زمان تازه وارد حوزه سیاست شده بودم و بشدت با برگزاری رفراندوم موافق بودم. شب رفراندوم تا صبح نخوابیدم تا مطمئن شوم مانعی ایجاد نمی‌شود و بعد ازینکه اولین رای به صندوق انداخته شد رفتم که بخوابم.
تردید نداشتم این رفراندوم سبب تضعیف خاندان شرور و مزدور بارزانی میشود. پیش بینی من درست بود و غیر از اسراییل هیچ دولتی از رفراندوم حمایت نکرد. جوانان عراقی خشمگین شدند و غالبا با پای پیاده برای مبارزه با بارزانی راهی شمال عراق شدند. بلافاصله پنجاه و یک درصد خاک شمال عراق از اشغال بارزانی آزاد شد.
آمریکا نگران و دستپاچه شد و برای حفظ باقمیانده اقلیم به مسعود بارزانی دستور داد باید خانه نشین شود و همه مناصب خود را واگذار کند.
مسعود بارزانی هیچگاه بخاطر این رفراندوم ضد کردی عذرخواهی نکرد اما کردها بویژه در مناطق مورد مناقشه دچار رنج های زیادی شدند. در آن روزها احزاب اقلیم مخالف رفراندوم بودند اما گروهک های کومله و دمکرات و پاک بدستور بارزانی به میدان آمدند و عوامل آنها سعی کردند کردستان ایران را نیز دچار هرج و مرج کنند.
امروز هم ناتو خواستار برکناری مسرور بارزانی است چون مانند پدرش تک رو و یک دنده است و اقلیم را در خطر اضمحلال قرار داده است.
برای همین است که مسرور و بقیه پسران مسعود چند روز پیش برای نچیروان جشن تولد گرفتند و سعی در جلب رضایت نچیروان دارند.
نچیروان بارزانی آخرین امید بارزانی ها برای ماندن در قدرت است. بویژه اینکه نچیروان روابط خوبی با تهران دارد.
مسعود و پسرانش سالها پیش پدر نچیروان را ترور کردند. ازدواج نچیروان با نبیلا دختر مسعود بارزانی تنها برای حفظ جانش بود. سالها نچیروان را تحقیر کردند و در رسانه ها به وی توهین کردند. اما امروز برایش جشن تولد میگیرند و برای نزدیکی به وی مسابقه گذاشته اند.
از روز برگزاری رفراندوم روند تضعیف بارزانی ها آغاز شده است و کار بجایی رسیده است که امروز برای بقا دست و پا بزنند.
قبل از برگزاری رفراندوم اربیل پایتخت دیپلماسی منطقه بود و بغداد ضعیف و منزوی بود. تهران و واشنگتن در کنارهم در اقلیم به جنگ علیه داعش مشغول بودند و هر دو حامی اربیل بودند.
هیچکس توان آن را نداشت اقلیم را در سراشیب ضعف و تجزیه بیندازد. مسعود بارزانی تنها کسی بود که تیشه به ریشه اقلیم زد.
امروز اقلیم به دو کانتون اربیل و سلیمانیه تقسیم شده است. نفت و گاز و گمرک از کنترل اقلیم خارج شده است. بارزانی ها شبانه با دزدی و قاچاق نفت امرار معاش میکنند.
خاندان بارزانی در طول تاریخ راهزن بوده اند. رفراندوم کاری کرد به تنظیمات کارخانه و شغل خانوادگی رجوع کنند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا