انجمن بی تاوان: گروهک تروریستی پژاک، همچنان به عنوان یک تهدید جدی برای امنیت ایران شناخته میشود، و در جدیدترین اقدامات خود، تلاش دارد تا با تکیه بر اصطلاحاتی چون «دفاع مشروع»، حملات تروریستی و اقدامات خشونتآمیز خود را توجیه کند. در حالی که این گروه از یک سو ادعای دفاع از حقوق کردها را دارد، از سوی دیگر با اقدامات تروریستی خود، نه تنها زندگی انسانها را به خطر میاندازد، بلکه امنیت ملی ایران را نیز تهدید میکند.
آغاز تروریسم یا دفاع مشروع؟
اصطلاح «دفاع مشروع» در حقوق بینالملل به زمانی اطلاق میشود که یک کشور یا گروه در برابر تهدیدات خارجی از خود دفاع میکند. این اصل، که در منشور ملل متحد نیز به رسمیت شناخته شده، زمانی معتبر است که یک کشور یا گروه در معرض حمله یا تهدید مستقیم از سوی نیروهای خارجی قرار گیرد. اما هنگامی که یک گروه مسلح همچون پژاک، بدون هیچ تهدید خارجی، اقدام به حملات مسلحانه، ترور، و تخریب میکند، چگونه میتوان این اقدامات را «دفاع مشروع» نامید؟
بیش از یک دهه از شروع فعالیتهای تروریستی پژاک میگذرد. حملات به نیروهای امنیتی، انفجارها، آدمرباییها و دیگر اقدامات خشونتآمیز که هدف آنها تنها ایجاد رعب و وحشت در مناطق مرزی ایران بوده، نه تنها جان صدها نفر را گرفته، بلکه به بیثباتی و ناامنی در این مناطق دامن زده است. آیا چنین اقداماتی که تنها زندگی غیرنظامیان و نیروهای امنیتی را تهدید میکند، میتواند به عنوان دفاع مشروع توجیه شود؟
حقوق بشر یا نقض آن؟
پژاک، به مانند بسیاری از گروههای مشابه، همیشه تلاش کرده است که خود را مدافع حقوق مردم کرد نشان دهد. اما حقیقت این است که هیچ گروهی نمیتواند از نقض حقوق بشر بهویژه با استفاده از خشونت و ترور، خود را مدافع حقوق بشر معرفی کند. گروههایی مانند پژاک، که از کشتار، تهدید و حملات تروریستی به عنوان ابزارهای اصلی برای پیشبرد اهداف خود استفاده میکنند، در واقع نه تنها حقوق کردها، بلکه حقوق انسانها را در هر نقطه از جهان نقض میکنند.
دفاع از حقوق کردها نباید به بهانه ایجاد ترور و وحشت باشد. راهحلهای واقعی برای مشکلات کردها تنها از طریق گفتگو، مذاکرات سیاسی و رعایت حقوق انسانی امکانپذیر است. گروهکهایی که بر پایه خشونت و ترور شکل گرفتهاند، نه تنها از حقوق کردها دفاع نمیکنند، بلکه خود به بزرگترین تهدید برای آنها تبدیل میشوند.
دفاع مشروع یا فریب تبلیغاتی؟
دفاع مشروع باید بر اساس اصول حقوقی و اخلاقی صورت گیرد. وقتی یک گروه مسلح به جای تمرکز بر حل مسائل بهطور مسالمتآمیز و دموکراتیک، اقدام به قتل، کشتار و تهدید میکند، نمیتوان آن را دفاع از حقوق بشر یا دفاع مشروع نامید. پژاک، که اساساً هیچگاه از سوی مردم کرد بهطور دموکراتیک انتخاب نشده و در عمل بهطور غیرقانونی وارد عرصههای مسلحانه شده است، چگونه میتواند خود را مدافع حقوق بشر و مردم کرد معرفی کند؟
در حقیقت، «دفاع مشروع» که پژاک از آن سخن میگوید، تنها یک فریب تبلیغاتی است که هدف آن پنهان کردن اهداف واقعی این گروه است: پیشبرد یک پروژه سیاسی از طریق ترور و خشونت. این گروه باید به مردم کرد و جامعه جهانی پاسخ دهد که آیا واقعا به دنبال حل مسالمتآمیز مشکلات کردهاست یا فقط از یک عنوان برای توجیه اقدامات تروریستی خود بهره میبرد؟
گروه پژاک باید متوجه باشد که اقدامات تروریستی نه تنها هیچگونه مشروعیتی ندارند، بلکه هر گونه ادعای دفاع از حقوق کردها از سوی این گروه، تنها یک دروغ بزرگ است. ایران بهعنوان یک کشور مستقل و قدرتمند، همواره آماده است تا از حقوق تمام شهروندان خود، از جمله کردها، دفاع کند، اما این کار باید از طریق راههای قانونی، دموکراتیک و مسالمتآمیز صورت گیرد، نه از طریق خشونت و ترور.
در پایان، مهم است که مردم ایران، به ویژه کردها، درک کنند که پژاک نه تنها تهدیدی برای امنیت ملی کشور است، بلکه خود دشمن اصلی مردم کرد و تمامی اقشار مختلف جامعه است.
