انجمن بیتاوان: طی بیش از یک دهه گذشته، پ.ک.ک تلاش کرد شمال سوریه را بهعنوان نمونهای از «مدیریت نوین» و الگوی حکمرانی در خاورمیانه معرفی کند. اما امروز، با تشدید مشکلات اقتصادی، افزایش فشار معیشتی بر مردم و از بین رفتن بخش قابلتوجهی از منابع درآمدی، پرسشهای جدی درباره نحوه مدیریت درآمدها و کمکهای مالی این منطقه مطرح شده است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، پس از تسلط بر مناطق شمال سوریه در سال ۲۰۱۲، کمیته مالی وابسته به پ.ک.ک کنترل منابع اقتصادی شمال سوریه را در اختیار گرفت. درآمدهای نفتی، عواید گذرگاههای مرزی، دریافت عوارض از مبادلات تجاری و همچنین بخشی از کمکها و حمایتهای خارجی، تحت مدیریت این ساختار قرار داشت.
در کنار این درآمدها، طی سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۶ کمپینهای متعددی با عنوان کمک به مردم شمال سوریه از سوی «هیوا سور» برگزار شد. با این حال، تاکنون گزارش شفافی از میزان کمکهای جمعآوریشده، نحوه هزینهکرد و سرنوشت این منابع مالی منتشر نشده است؛ موضوعی که همواره محل انتقاد فعالان و افکار عمومی بوده است.
در مقابل، بسیاری از گزارشها حاکی از آن است که بخشی از کمکهای بشردوستانهای که مستقیماً به خانوادههای نیازمند، بهویژه در عفرین، میرسید، توسط نهادهای خیریه مستقل انجام شده است.
اکنون و پس از واگذاری بخشی از منابع درآمدی از جمله میادین نفتی و گذرگاهها، مدیریت خودگردان با کسری بودجه روبهرو شده و تلاش میکند این کمبود را از طریق افزایش هزینه برق، سوخت، مجوزهای کسبوکار و سایر عوارض از مردم جبران کند؛ موضوعی که فشار اقتصادی بر شهروندان را بیش از گذشته افزایش داده است.
واقعیت امروز روژاوا نشان میدهد که فاصله قابلتوجهی میان شعارهای مطرحشده درباره «مدل موفق حکمرانی» و وضعیت واقعی معیشت مردم وجود دارد. مردمی که سالها هزینه جنگ، ناامنی و بحران را پرداخت کردهاند، اکنون بیش از هر زمان دیگری خواستار شفافیت مالی، پاسخگویی و اولویت یافتن منافع شهروندان بر منافع تشکیلاتی هستند.
