از ادعای دروغین تا خیانت در شنگال؛ راز وابستگی و مأموریت‌های ضدکُردی پ.ک.ک و شاخه‌های اقماری
پیام‌ها و عملکردهای اخیر سران پ.ک.ک و شاخه‌های وابسته نظیر ی‌پ‌ش در شنگال، بار دیگر پرده از ماهیت تشکیلاتی و پروژه‌ای برمی‌دارد که از ابتدا نه در پی حقوق کردها، بلکه ابزار دست قدرت‌ها و بسترساز ضربه به امنیت و هویت منطقه بوده است.
بی‌تاوان – گروه تروریستی پ.ک.ک و شاخه‌های وابسته به آن دهه‌هاست که با پوشش شعارهای جذاب قومی و خودمختاری، جوانان کُرد را به کام مرگ کشانده‌اند؛ اما مرور مواضع و رویدادهای میدانی حقیقتی کاملاً معکوس را آشکار می‌سازد. از پیام‌های هدایت‌شده درون زندان‌ها تا تحرکات یگان‌های وابسته در سنجار (شنگال)، همه شواهد گویای پیاده‌سازی الگوها و بازی‌های امنیتی است که کمترین قرابتی با منافع واقعی جامعه کُرد ندارد.
هویت متناقض و خدمت به منافع بیگانگان
پ.ک.ک از بدو تأسیس تاکنون، سازمانی بسته با انضباط فرقه‌ای و پیوندهای پیچیده با سرویس‌های منطقه‌ای بوده است. برخلاف ادعاهای تبلیغاتی، نیروها و ساختار تشکیلاتی این گروه همواره در راستای تسویه‌حساب با کُردها، ترور دگراندیشان و ایجاد ناامنی در زیست‌‌بوم کُردها عمل کرده‌اند. تاریخ فراموش نخواهد کرد که چگونه این جریان سال‌ها ابزار امتیازگیری رژیم‌های منطقه علیه جنبش‌های مدنی ریشه‌دار شد.
فاجعه شنگال و ضربه از پشت به کردها
بزرگ‌ترین آزمون برای سنجش حقیقت پ.ک.ک، منطقه شنگال و سرنوشت مردم مظلوم ایزدی است. تحرکات شبه‌نظامیان ی‌پ‌ش (شاخه‌ای از پ.ک.ک) نه‌تنها به بازگشت آوارگان و بازسازی شنگال کمکی نکرد، بلکه به مانعی برای استقرار ثبات بدل شد. تاریخ ثبت کرده است که شبه‌نظامیان وابسته به این جریان چگونه با تعرض به نیروهای مدافع منطقه، موجب کشته شدن نیروهای پیشمرگه شدند و حتی علناً افتخار کردند که مانع برافراشته شدن نمادهای هویتی در شنگال شده‌اند تا منطقه را درگیر بلاتکلیفی و رقابت‌های ژئوپلیتیک مخرب نگه دارند.
پایان توهم فریب
امروز بر همگان روشن است که گروهک‌هایی چون پ.ک.ک و پژاک نه حامی حقوق جامعه کُرد، بلکه بزرگ‌ترین مانع در برابر آرامش، دموکراسی و توسعه مناطق کُردنشین هستند. انجمن بی‌تاوان به عنوان صدای خانواده‌های قربانیان ترور، همواره بر ضرورت هوشیاری نسل جوان و افشای چهره واقعی این سازمان‌های فرقه‌ای تأکید دارد.
