مقدمه: وقتی قناع ایدئولوژی کنار میرود
گروهک تروریستی پژاک (PJAK) همواره تلاش کرده تا در ویترین رسانهای خود، خویشتن را جریانی «مدرن»، «سکولار» و «مدافع حقوق بشر» معرفی کند. اما تحولات و مناسبات پنهان سیاسی در ماههای اخیر، واقعیت بسیار متفاوتی را برملا ساخته است. اسناد و قرائن میدانی نشان میدهند که سرکردگان این فرقه برای جبران بحران شدید مشروعیت، ریزش نیرو و انزوای سیاسی، دست به دامن شومترین ائتلافها زدهاند؛ ائتلافی میان یک جریان مدعی «آپوئیسم» با گروههای تکفیری و تجزیهطلبِ جنوبشرق و جنوبغرب کشور.
۱. تناقض ساختاری؛ همپیمانی «آپوئیسم» با «بنیادگرایی تکفیری»
بزرگترین رسوایی ایدئولوژیک پژاک در همسویی و تبادل اطلاعاتی-لوجستیکی با گروههای تروریستی و تکفیری (مانند جیشالعدل) رقم خورده است.
شعار در غرب، عمل در شرق: در حالی که کادرهای پژاک در اروپا شعارهای ضدبنیادگرایی سر میدهند، در اتاقفکرهای مشترک در اقلیم کردستان و اروپا، نشستهای هماهنگی با نمایندگان جریانات افراطی مذهبی برگزار میکنند.
هدف مشترک: این پیوند نامبارک نشان میدهد که برای پژاک، ایدئولوژی صرفاً ابزاری برای فریب افکار عمومی و جذب جوانان است و هدف نهایی، ضربه زدن به امنیت ملی، سلب امنیت از مناطق مرزی و ایجاد ناآرامی به هر قیمت ممکن است—حتی اگر همپیاله شدن با تروریستهای تکفیری باشد.
۲. اتاقفکرهای مشترک در اروپا؛ هماهنگی در سایه
بر اساس اخبار و رصدهای صورتگرفته، محافل پشتیبانی پژاک در کشورهای اروپایی (بهویژه آلمان و سوئد) به پل ارتباطی میان گروهکهای مختلف تجزیهطلب تبدیل شدهاند:
کمپینهای رسانهای مشترک: راهاندازی صفحات سفارشی و اتاقهای عملیات روانی مشترک در فضای مجازی برای ضریب دادن به ناامنیها در استانهای مرزی (سیستان و بلوچستان، کردستان و خوزستان).
تبادل تجربیات تروریستی: انتقال دانش عملیاتی در حوزه بمبگذاری، استفاده از پهپادهای انتحاری دستساز و راههای قاچاق سلاح از مرزهای غربی به شرق کشور و بالعکس.
۳. قربانیان اصلی؛ مردم بومی و امنیت اقتصادی مناطق مرزی
نتیجه مستقیم این ائتلافهای شوم، چیزی جز ضربه به معیشت و امنیت مردم کردستان، بلوچستان و خوزستان نبوده است:
1. فرار سرمایه: ایجاد فضای رعب و ناامنی در مرزها باعث تعطیلی پروژههای عمرانی و سرمایهگذاریهای اقتصادی شده و فقر را در این مناطق بازتولید میکند.
2. سپر انسانی قرار دادن جوانان: سرکردگان این گروهکها با سوءاستفاده از مطالبات معیشتی، جوانان ناآگاه را به قربانیان خط مقدم اهداف شوم خود تبدیل میکنند، در حالی که خود در مقارهای امن یا کشورهای اروپایی به زندگی مجلل مشغولند.
نتیجهگیری: فرجام فرقهای که مرزهای اخلاق را رد کرد
همپیمانی پژاک با جریانات تکفیری و تجزیهطلب، تیر خلاص به ادعاهای دموکراتیک و قومیتی این گروهک بود. این رفتارهای منافقانه ثابت میکند که پژاک نه تنها هیچ سنخیتی با فرهنگ و مطالبات واقعی مردم کُرد ندارد، بلکه ابزاری دستچندم در دست سرویسهای بیگانه برای تجزیه و ناامنسازی ایران است. انجمن بیتاوان به عنوان صدایی مستقل، همواره بر افشای این ماهیت واقعی و حراست از آگاهی جامعه متعهد خواهد بود.
