انجمن بی‌تاوان: تنش‌ها و شکاف ریشه‌‌دار میان اربیل (جریان بارزانی) و سرکردگان قندیل (پکک/KCK) پس از لفاظی‌های اخیر سرکرده این گروه تروریستی وارد فاز تهاجمی‌تر و علنی‌تری شده است. در پی اظهارات مداخله‌جویانه «بسی هوزات»، از سرکردگان ارشد شورای رهبری KCK علیه ساختار سیاسی اقلیم کردستان، جریان‌های رسانه‌ای و تحلیل‌گران نزدیک به اربیل با پاسخی آتشین، توهمات قندیل برای بحران‌آفرینی در شمال عراق را به چالش کشیدند.
«محسن هَرکی»، نویسنده و تحلیل‌گر سیاسی کُرد در واکنش به این خط تخریبی پکک، در گفت‌وگو با خبرگزاری «باس‌نیوز» وابسته به حزب دموکرات، صراحتاً اعلام کرد که سرکردگان شکست‌خورده پکک در پی ویران کردن تجربه حکمرانی در اقلیم کردستان هستند؛ خوابی باطل که هرگز تعبیر نخواهد شد.
وقتی تسلیم‌شدگان قندیل، نسخه حکمرانی می‌پیچند!
این تحلیل‌گر سیاسی با اشاره به این‌که پکک تمام میدان‌ها و نفوذ خود را در ترکیه و شمال سوریه واگذار کرده، تصریح کرد: سران پکک که در بن‌بست کامل نظامی و سازمانی قرار دارند، برای پوشش شکست‌های راهبردی خود چاره‌ای جز عقده‌گشایی علیه موجودیت قانونی اقلیم نیافته‌اند.
وی افزود: «حکمرانی اقلیم کردستان برآمده از رأی مردم، قانون اساسی و خون هزاران شهید است و این موجودیت مشروع هیچ نیازی به درس‌های کسانی ندارد که در تاریکی استبداد درون‌سازمانی زندگی می‌کنند و جز تسلیم و شکست دستاوردی نداشته‌اند.»
کارنامه ۴۰ ساله پکک: مافیاگری در سنجار و قربانی کردن هزاران جوان
محور اصلی این پاسخ سنگین، یادآوری فاجعه‌هایی است که حضور پکک در این سال‌ها برای مردم منطقه به بار آورده است:
فروش ادعاها و استقرار مافیایی: فرقه پکک در مناطقی مانند شنگال (سنجار) به رفتارهای شبه‌مافیایی روی آورده و اراده مردم بومی را گروگان گرفته است.
کشتار کشاورزان و تخلیه روستاها: استقرار نیروهای مسلح قندیل در نوار مرزی شمال عراق، سال‌هاست منجر به حملات مداوم، به قتل رسیدن کشاورزان روستایی، ویرانی باغات و نابودی محیط زیست منطقه شده است.
۴۰ سال دروغ و خون: هرکی خطاب به سرکردگان پکک این پرسش کلیدی را مطرح ساخت: «پس از گذشت بیش از چهار دهه فریب جوانان با شعارهای توخالی و فرستادن آن‌ها به مسلخ مرگ، جز شکست و عقب‌نشینی چه دستاوردی برای کردها داشته‌اید؟»
دیدگاه بی‌تاوان:
تقابل آشکار امروز میان بارزانی و پکک بار دیگر نقاب از ماهیت واقعی این گروه مسلح برداشت. جریانی که سال‌ها کودکان، نوجوانان و جوانان کُرد ایرانی و عراقی و ترک و سوری را با وعده‌های دروغین «رهایی» جذب و قربانی اهداف فرقه‌ای خود کرد، اکنون نه‌تنها از سوی افکار عمومی طرد شده، بلکه حتی در جغرافیای اقلیم کردستان نیز به‌عنوان تهدیدی درجه‌یک علیه امنیت، ثبات و زندگی خانواده‌های کُرد شناخته می‌شود.
