شاید زنده باشد
بيش از 14 ماه است كه هيچ خبري از وضعيت عبدالله اوجالان رهبر زنداني پكك و پژاك در زندان امرالي به بيرون مخابره نشده و وكلا و خانوادهاش نيز قادر به ملاقات با وي نبودهاند. مقامات تركيه هربار با بهانهي خرابي آب و هوا و يا نقص فني در كشتي حامل وكلا به جزيرهي امرالي، مانع اين ديدارها شدهاند.
اين وضعيت سبب شد تا تحليلگران و صاحبنظران، احتمالاتي مبني بر مرگ و يا كشته شدن وي
توسط مقامات تركيه، اذهان عمومي را به جهتهاي متفاوت سوق دهند. برخيها معتقدند اوجالان به دليل داشتن بيماريهاي قبلي و وضعيت نامناسب كنوني زندان آنهم درجزيرهي امرالي، احتمال مرگ طبيعي وي وجود دارد و مقامات تركيه از انتشار آن سرباز ميزنند، چراكه احتمال اينكه با شدت و خشونت هرچه بيشتر مريدان وي مواجه شوند؛ وجود دارد.
گروهي ديگر از صاحبنظران معتقدند كه اوجالان با مرگ طبيعي نمرده، بلكه توسط مقامات زنداني و به دستور سركردگان اصلي حكومت حذف شده است؛ چراكه به نظر آنها نقش اوجالان به پايان رسيده و ديگر وقت خداحافظي است.
البته تاكنون رسانههاي تركيه هيچ خبري در اين خصوص منتشر نكردهاند و فقط به گمانهزني پرداختهاند.
در اين خصوص صلاحالدین دمیرتاش رئيس حزب صلح و دمکراسی (شاخه تركيهيي پكك) در کنگره اين حزب در شهر ایدیر طي سخناني گفته بود تنها خبری که از امرالی داریم و از آن مطمئنیم این است که اوجالان و دیگر محکومان در زندان امرالی در قید حیات میباشند، اما به غیر از آن به مدت 420 روز است که هیچ خبری از امرالی دریافت نمیشود.
از سوي ديگر جناح و روشنفكران منتقد جريان خشونت در تركيه و منطقه معتقدند كه اوجالان در بهترين شرايط ممكن و در هتلهاي مجلل كنار دريا بسر ميبرد و اينهم بخش ديگر از پروژهي وي با دستهاي پنهان حكومت تركيه است.
مدتي قبل هم اخباري مبني بر ملاقات اوجالان با يك هيئت آمريكايي در يكي از بنادر ساحلي مديترانه و با مشاركت مقامات پايه بلند تركيه منتشر شده بود.
از 15 فوريهي سال 1999 ميلادي تاكنون كه گفته ميشود عبدالله اوجالان در زنداني در جزيرهي امرالي محبوس است، بارها ممنوعالملاقات شده است، اما نهايتاً يكي دو ماه طول كشيده، اما اينبار بيش از 14 ماه مقامات تركيه اجازهي ملاقات به وي را ندادهاند. شروع آخرين منع ملاقاتها كه اكنون از 14 ماه نيز گذشته است؛ به موضع نظامي پكك در سال 2011 ميلادي برميگردد كه با شكستن آتشبس يكطرفه و شروع جنگ در مناطق مرزي اين كشور از جانب جناح تندرو در پكك، به اوج خود رسيده است.
سوي ديگر معادله به خود اوجالان برميگردد كه گفته ميشود خود وي خواستار ملاقات با وكلا و اعضاي خانوادهاش نيست. چندين بار برادر عبدالله اوجالان (محمد اوجالان) كه براي ملاقات با برادرش به دستگاههاي ذيربط مراجعه كرده بود، اين جمله را براي رسانهها تكرار ميكرد كه برادرش نميخواهد با كسي ملاقات كند. شايد هم در كنج كوچهي بنبست سياست سياه، چيزي براي گفتن نداشته باشد



