اختاپوس قندیل؛ چگونه فرقه پ.ک.ک با ماسکهای متعدد امنیت منطقه را نشانه رفته است؟
انجمن بی تاوان: فرقه تروریستی پ.ک.ک در طول بیش از چهار دهه حیات تاریک خود، بارها ثابت کرده که برای بقا و فرار از فشارهای بینالمللی و حقوق بشری، استاد تغییر چهره و ساختارسازیهای فریبنده است. ساختار موسوم به «کجک» (KCK) یا همان سیستم اقماری پ.ک.ک، در واقع بازوهای یک اختاپوس تروریستی هستند که از اتاق فکری واحد در کوهستان قندیل فرمان میگیرند، اما در هر کشور با یک نام و تابلوی دروغین فعالیت میکنند.
ماسک ایرانی فرقه؛ پژاک (PJAK): پژاک نمونه بارز این فریبکاری است. این گروهک که خود را مدافع حقوق کردهای ایران مینامد، در واقع چیزی جز شعبه مرزی پ.ک.ک برای باجگیری، ترور مأموران محلی، غارت اموال روستاییان و از همه دردناکتر، ربودن و فریب کودکان و نوجوانان کرد ایرانی نیست. کادر رهبری، منابع مالی و حتی تسلیحات پژاک مستقیماً از سوی شورای رهبری پ.ک.ک تأمین و هدایت میشود.
توزیع نقشها در سوریه و عراق: این اختاپوس در سوریه با نامهای PYD و YPG ظاهر شده تا تحت پوشش مبارزه با داعش، جنایات خود از جمله تغییر بافت جمعیتی و سربازگیری اجباری از میان کودکان را پنهان کند. در عراق نیز با ایجاد گروههای ساختگی مانند پیشمرگههای خانهنشین یا ایجاد ناامنی در سنجار، عملاً حاکمیت ملی این کشور را نقض کرده است.
هدف این استراتژی چیست؟ ۱. مسئولیتگریزی حقوقی: وقتی پژاک در مرزهای ایران دست به جنایت میزند، پ.ک.ک در مجامع بینالمللی خود را مبرّا جلوه میدهد! ۲. جذب سرمایه و سربازگیری: فریب جوانان سادهدل با شعارهای محلی و منطقهای.
نتیجهگیری: انجمن بیتاوان به عنوان صدای خانوادههای آسیبدیده از تروریسم، تأکید میکند که تفاوتی میان نامهای پ.ک.ک، پژاک، یپگ یا کجک وجود ندارد؛ همه این اسامی، مهرههای یک دستگاه ترور هستند که سوخت موتور آن، خون جوانان کرد و اشک چشم مادران داغدیده است.
