انجمن بیتاوان: این تصویر،تنها یک قاب ساده از حضور چند زن در یک فضای بسته و زیرزمینی نیست؛بلکه نمادی از واقعیتی تلخ و کمتر گفتهشده درباره نقض سیستماتیک حقوق زنان و دختران در ساختارهای مسلح و ایدئولوژیک است.
در حالی که گروهک تروریستی پژاک با شعارهای فریبندهای چون «آزادی زن» و «برابری» خود را معرفی میکنند،واقعیت میدانی چیز دیگری را روایت میکند:زنانی که از ابتداییترین حقوق انسانی،از جمله حق انتخاب،حق زندگی عادی، حق تحصیل و حق تشکیل خانواده محروم میشوند و در مسیری قرار میگیرند که پایان آن نه آزادی،بلکه فرسایش هویت و آینده آنان است.
استفاده ابزاری از زنان در قالب نیروهای نظامی، آن هم در شرایط سخت، غیرانسانی و دور از هرگونه نظارت حقوقی، مصداق آشکار بهرهکشی مدرن است؛ بهرهکشیای که پشت نقاب ایدئولوژی پنهان شده و تلاش میکند واقعیت را وارونه جلوه دهد.
پژاک و دیگر گروه های تروریستی، به جای توانمندسازی واقعی زنان، آنان را به ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی و نظامی تبدیل کردهاند. این نه آزادی است و نه برابری؛ بلکه شکلی دیگر از سلب اختیار و تحمیل سرنوشت است.
