گروگانگیری پکک در مخمور؛ وعدههای توخالی «فرمان گارزان» برای حفظ سپر انسانی تا آخرین نفس
سرکردگان پکک در پی بحرانهای هویتی و تشکیلاتی اخیر، با برگزاری نشستهای توجیهی در اردوگاه آوارگان مخمور، ساکنان این اردوگاه را از بازگشت مستقل به ترکیه منع کرده و با وعده سرخرمن «غرامت مالی»، بهدنبال ضبط گذرنامههای مردم و ممانعت از تخلیه خودجوش اردوگاه هستند.

به گزارش «بیتاوان» به نقل از منابع محلی، وضعیت اسفبار آوارگان کرد در اردوگاه مخمور (عراق) وارد فاز امنیتی و پیچیدهتری شده است. پکک که سالها از این اردوگاه بهعنوان پوشش سیاسی، رسانهای، لجستیکی و پادگان آموزش نظامی سوءاستفاده کرده و در زیر آن شبکهای وسیع از تونلهای مخفی شبیه یک شهر زیرزمینی احداث نموده، اکنون در هراس از خالی شدن این سنگر استراتژیک، مانع خروج آزادانه اهالی میشود.
وعده ششماهه و تله «غرامت مالی» بر اساس اسناد و گزارشهای دریافتی، «فرمان گارزان» از فرماندهان ارشد پکک، در نشستی با ساکنان اردوگاه مخمور ادعا کرده است که این اردوگاه ظرف ۶ ماه آینده تخلیه و ساکنان به خانههایشان در ترکیه بازگردانده خواهند شد. وی با فریبکاری مدعی شده که دولتهای عراق، ترکیه و حزب دموکرات کردستان (PDK) غرامت منازل و زمینهای رهاشده را پرداخت خواهند کرد؛ اما بلافاصله با زبانی تهدیدآمیز اعلام کرده که «هرگونه خروج فردی و بدون هماهنگی با سازمان ممنوع است و افراد در صورت اقدام خودسرانه، از هرگونه غرامت محروم خواهند شد.»
توطئه برای ضبط گذرنامهها گارزان در ادامه این سناریو، از ساکنان خواسته است تا گذرنامههای خود را به سران سازمان تحویل دهند، با این توجیه که پیگیری امور و پرداخت غرامت مستلزم داشتن وضعیت پناهندگی است و هرکس شخصاً اقدام کند، موقعیت خود را از دست میدهد. با این حال، منابع مطلع تایید کردهاند که اهالی مخمور—بهویژه نسل جوان که از فضای امنیتی و بنبست ایجادشده توسط قندیل به ستوه آمدهاند—از تحویل مدارک هویتی خودداری کردهاند. مردم آگاه مخمور اعلام کردهاند که هدف اصلی پکک، مصادره پاسپورتها برای به اسارت نگهداشتن ساکنان و حفظ آنها بهعنوان «سپر انسانی» تا آخرین لحظه است.
امروز اردوگاه مخمور در میان هراس و خشم عمومی از سیاستهای تحمیلی قندیل و بلاتکلیفی سرنوشت خانوادهها بهسر میبرد؛ رویکردی که بار دیگر نشان داد کرامت انسانی و حق تعیین سرنوشت مردم کرد، در محاسبات رهبران پکک هیچ جایگاهی جز وجهالمصالحه سیاسی و نظامی ندارد.



