یادداشت روز

طشت رسوایی تروریسم پ.ک.ک و پژاک بر بام؛ از ادعای ازدواج اوجالان تا ساخت ویلا و دهن‌کجی به خانواده‌های قربانیان

انتشار اخبار و گزارش‌هایی پیرامون فراهم‌سازی امکانات رفاهی ویژه، ساخت اقامتگاه اختصاصی و ادعاهای مربوط به تمایلات سرکرده تروریست های پ.ک.ک و پژاک، پرده از حجم عظیمی از تناقض، نفاق و تناقض‌های ساختاری در دکترین ادعایی این فرقه برداشته است.

بی تاوان – در حالی که هزاران خانواده در ایران و دیگر کشورها داغ‌دار فرزندانی هستند که توسط ماشین جنایت و ترور پ.ک.ک و پژاک به خاک و خون کشیده شده یا در کوهستان‌ها ناپدید گردیده‌اند، انتشار اخبار و حاشیه‌های اخیر پیرامون فراهم‌سازی امکانات ویژه، ساخت ویلای مجهز و ادعاهای مطرح‌شده درباره عبدالله اوجالان، موجی از خشم، تاسف و انزجار را در میان افکار عمومی و خانواده‌های قربانیان برانگیخته است.

اما این رویه و حواشی اخیر، تناقض بنیادین و نفاق ساختاری فرقه تحت امر اوجالان را بیش از پیش در معرض قضاوت همگان قرار می‌دهد:

۱. سرکوب نیازهای اولیه و ممنوعیت ازدواج؛ قوانین آهنین برای اعضای پیاده

یکی از سرسختانه‌ترین و صلب‌ترین ایدئولوژی‌های دست‌ساز عبدالله اوجالان که دهه‌هاست بر بدنه پ.ک.ک و پژاک سایه افکنده، «قانون ممنوعیت مطلق ازدواج، تشکیل خانواده و هرگونه رابطه عاطفی» برای کادرهاست. اوجالان با مطرح کردن مفاهیمی خودساخته و سرکوب‌گرانه، تشکیل خانواده را نوعی «بستگی به زندگی بورژوایی» یا «خیانت به آرمان‌های فرقه» نامید.

در طول چهار دهه گذشته، هزاران دختر و پسر جوان که با ترفندهای مختلف، تهدید یا فریب به کوهستان‌های تاریک این گروهک‌ها کشانده شدند، از ساده‌ترین و طبیعی‌ترین حقوق انسانی و عاطفی خود محروم گردیدند. هرگونه مجذوبیت یا علاقه عاطفی میان اعضا در مقرها با سخت‌ترین مجازات‌ها، محاکمه‌های درون‌گروهی (دادگاه‌های خائن‌یابی)، شکنجه‌های روحی و حتی اعدام‌های انضباطی پاسخ داده می‌شد. اوجالان زندگی را برای اعضای عادی به یک «زندگی رباتیک و عاری از عاطفه» تبدیل کرد تا آنان را کاملاً گوش‌به‌فرمان و آماده قربانی شدن در تروریسم نگه دارد.

۲. استثناسازی برای رهبری؛ رفاه و تمایلات شخصی برای سرکرده فرقه

در تناقضی آشکار با قوانین سخت‌گیرانه‌ای که زندگی هزاران جوان را نابود کرده، اخبار و ادعاهای اخیر پیرامون ساخت اقامتگاه‌های ویژه، فراهم‌سازی شرایط دسترسی به امکانات رفاهی و حتی گمانه‌زنی‌ها و ادعاهای مطرح‌شده درباره زندگی شخصی و تمایلات سرکرده فرقه، طشت رسوایی این فرقه ایدئولوژیک را از بوم انداخته است.

این تناقض آشکار نشان می‌دهد قانون ممنوعیت ازدواج و سرکوب عواطف، تنها ابزاری برای کنترل اراده، شستشوی مغزی و سلب اختیار از اعضای بدنه بوده است؛ در حالی که شخص اوجالان و حلقه نزدیکانش همواره خود را از این قواعد من درآوردی مستثنی دانسته و در ناز و نعمت یا بهره‌مندی از امتیازات خاص به سر می‌برند.

انجمن بی تاوان ضمن محکومیت شدید این‌گونه امتیازدهی‌ها و حاشیه‌سازی‌ها، اعلام می‌دارد:

توهین به داغ‌دیدگان: ساخت اقامتگاه‌های مجهز یا پرداختن به رفاه شخصی فردی که دستش به خون هزاران انسان بی‌گناه، کودک، زن و جوان آلوده است، دهن‌کجی مستقیم به یاد و خاطره شهدای ترور و مادران داغ‌دیده‌ای است که سال‌هاست حتی مزار مشخصی از فرزندان ربوده‌شده خود ندارند.
افشای ماهیت فرقه:این تحولات ثابت می‌کند که مدعیان دفاع از مردم کرد، تنها از نیروهای خود به عنوان «گوشت دم توپ» استفاده می‌کنند و برای خود رفاه، حق حیات و تمایلات شخصی قائل هستند.

قربانیان تروریسم و وجدان‌های بیدار جامعه هرگز فراموش نخواهند کرد که چگونه ایدئولوژی خودخواهانه اوجالان، حق تشکیل خانواده و زندگی آرام را از هزاران جوان سلب کرد. جنایت‌کاران تاریخ و آمران ترور باید در برابر دادگاه‌های عادلانه پاسخگوی جنایات خود باشند، نه آنکه به سوژه امتیازگیری‌های سیاسی و رفاهی تبدیل شوند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا