بیتاوان: بیانیه اخیر منتشرشده توسط هیئت «دمپارتی» پس از دیدار با عبدالله اوجالان در جزیره امرالی، بار دیگر تناقض آشکار و طنز تلخ در رویکرد سرکردگان جریانهای مسلح منطقهای را به نمایش گذاشت. عبدالله اوجالان، بنیانگذار گروهک پکک که نام وی با دههها ترور، آدمربایی، سربازگیری اجباری کودکان و شهادت هزاران انسان بیگناه عجین شده است، اینبار از کنج زندان موعظه «حقوق بشر» سر داده و خواستار توقف اعدامها و پایان حملات علیه مناطق کردنشین ایران شده است!
این موضعگیری و هشدار وی درباره حق «دفاع مشروع»، فراری ناشیانه به جلو و توهین مستقیم به حافظه تاریخی مردم ایران، بهویژه هموطنان کرد و خانوادههای معزز شهدای ترور است. «انجمن بیتاوان» به عنوان نهاد مدافع قربانیان تروریسم در شمالغرب کشور، توجه افکار عمومی را به چند نکته کلیدی جلب میکند:
۱. کدامین دفاع مشروع؟
اوجالان در حالی از استراتژی پژاک و «دفاع مشروع» سخن میگوید که این گروهک، دستپرورده و شاخه ایرانی پکک بوده و کارنامهاش سرشار از شهادت مرزبانان، نیروهای امنیتی و حتی مردم عادی کرد در مناطق مرزی است. گروهی که با ایجاد ناامنی، توسعه اقتصادی منطقه را به چالش کشیده، چطور میتواند مدعی حمایت از مردم باشد؟
۲. پژاک؛ ابزار دستساز فرقه قندیل:
تأیید صریح عملکرد پژاک توسط اوجالان، بطلان ادعاهای فرضی درباره استقلال این گروهک را بیش از پیش اثبات کرد. پژاک صرفاً ابزاری برای پیادهسازی اهداف فرقهای پکک در خاک ایران است و هیچ پایگاه مردمی یا اهداف والای انسانی ندارد.
۳. مغالطه حقوق بشری مجرمان ترور:
افرادی که سالها فرزندان کرد را با شستوشوی مغزی و ربایش اجباری به کشتن دادهاند، در مقامی نیستند که درباره دادگاهها و مقررات قانونی ایران نسخه بپیچند. نخستین کسی که باید در دادگاههای بینالمللی و وجدان بیدار جامعه به خاطر جنایت علیه بشریت و شهادت فرزندان این مرز و بوم پاسخگو باشد، شخص عبدالله اوجالان و سران فرقه او هستند.
نتیجهگیری:
بیانیههای سیاسی و ژستهای حقوق بشری از کنج زندان امرالی، هرگز نمیتواند لکه ننگ ترور و جنایت را از کارنامه پکک و پژاک پاک کند. طبق قوانین حقوقی و خواسته مطالبهگران قربانیان ترور، اجرای واقعی عدالت با محاکمه و مجازات قاطع تمامی عاملان و آمران شهادت جوانان ایران اسلامی تحقق مییابد، نه با موعظههای یک مجرم تروریستی.
