انجمن بی تاوان: تاریخ پر است از گروههایی که با شعار استقلال و عدالت پا به میدان گذاشتند، اما خیلی زود به مهرههای بازی قدرتهای بزرگ تبدیل شدند. وعدههای حمایت، سلاح، یا مشروعیت بینالمللی اغلب چیزی جز ابزار نفوذ نیست—ابزاری برای پیشبرد منافع کسانی که هیچ نسبتی با درد و رنج مردم محلی ندارند.
قدرتهای بزرگ نه دوست دائمی دارند و نه دشمن دائمی؛ فقط منافع دائمی دارند. هر گروهی که گمان کند میتواند بر این قاعده غلبه کند، یا سادهلوح است یا خود را فریب میدهد. نتیجه این خوشبینیِ خطرناک معمولاً یکسان است: مردمی که تاوان میدهند، سرزمینی که بیثبات میشود، و گروهی که در نهایت یا کنار گذاشته میشود یا قربانی همان بازی میگردد که به آن وارد شده بود.
اگر قرار است درسی از گذشته گرفته شود، همین است: تکیه بر بیرون، بدون پشتوانه واقعی مردمی و بدون استقلال تصمیمگیری، بیش از آنکه راه نجات باشد، مسیر وابستگی و شکست است.
