بی تاوان: بر اساس گزارش‌های جدید رسانه‌ای و اظهارات منابع امنیتی منطقه‌ای، تحولات پیرامون گروه‌های مسلح و تروریستی وابسته به پ‌ک‌ک در مرزهای عراق، سوریه و ایران وارد مرحله تازه‌ای شده است؛ مرحله‌ای که از آن به عنوان پیش‌درآمدی بر «خلع‌سلاح و جمع‌آوری تسلیحات» گروهک تروریستی پژاک یاد می‌شود.
روزنامه «ترکیه تودی» در گزارشی به نقل از منابع مطلع اعلام کرده است که طرح‌های موسوم به پاکسازی منطقه از عناصر مسلح و تروریستی که از عراق و سوریه آغاز شده، در حال کشیده شدن به شاخه ایرانی پ‌ک‌ک یعنی پژاک است و روند رویدادها این گروهک را در سراشیبی ناگزیر زمین گذاشتن سلاح قرار داده است. در این گزارش تأکید شده که اقدامات هماهنگ و تدابیر قاطع امنیتی ایران در کنار همکاری‌های منطقه‌ای بغداد و دمشق، دایره تحرک این گروهک‌ها را به شدت محدود ساخته است.
پژاک؛ مهره‌ای فاقد اراده و ابزاری برای معامله
انجمن بی‌تاوان همواره با اتکا به اسناد، اعترافات جداشدگان و فریاد دادخواهی خانواده‌های آسیب‌دیده تأکید کرده است که پژاک هیچ‌گاه یک جریان مستقل، بومی یا مدافع حقوق مردم کُرد نبوده، بلکه همواره زائده‌ای تشکیلاتی و پیاده‌نظام دستورات صادرشده از کوهستان قندیل و اتاق‌های فکر بیگانه بوده است.
طرح سناریوی خلع‌سلاح پژاک بار دیگر اثبات می‌کند:
۱. بی‌اعتباری شعارها: دهه‌ها شعار مسلحانه، ایجاد رعب، اخاذی از کولبران و روستاییان، و تبلیغات فریبنده جز ناامنی برای مناطق مرزی و تباهی آینده جوانان دستاوردی نداشته است.
۲. قربانی‌شدن فریب‌خوردگان: سران پژاک و پ‌ک‌ک که فرزندان کُرد را با وعده‌های توخالی یا ربایش به بیغوله‌ها و تونل‌های نمور کوهستان کشانده‌اند، اکنون در صورت هرگونه توافق یا عقب‌نشینی سیاسی، نیروهای رده‌پایین و فریب‌خورده را به امان خدا رها خواهند کرد؛ همان‌گونه که در تمامی بحران‌های پیشین رفتار کرده‌اند.
مطالبه اساسی خانواده‌ها و آسیب‌دیدگان
انجمن بی‌تاوان ضمن رصد هوشیارانه این تحولات اعلام می‌دارد: تسلیم سلاح، حداقل انتظار برای توقف تروریسم است؛ اما آنچه هرگز نباید در لابلای توافقات امنیتی گم شود، حقوق دادخواهی خانواده‌های داغدار، مجازات عاملان جنایت، و تعیین تکلیف فوری کودکان و جوانان ربوده‌شده است که سال‌ها تحت شست‌وشوی مغزی در اسارت سران این فرقه قرار داشته‌اند. پژاک باید در برابر اشک مادران کُرد و ویرانی سال‌های رفته پاسخگو باشد.
