افشاگری جدید بر علیه گروهک کردستیز پ ک ک
حزب دموكرات اقلیم كردستان به رياست بارزاني از اين پس پ ك ك را به صورت علني دشمن مردم كرد مي داند و موضع لازم را در قبال آن خواهد گرفت.
انجمن بی تاوان آذربایجان غربی :تاكنون به عناوين مختلف بارزاني را هدف قرار داده اند اما رسانه هاي وابسته به بارزاني واكنش خاصي نشان نمي دادند. سايت پيامنير وابسته به بارزاني در پاسخ به رسانه هاي پ ك ك به قلم علي سليم پاسخي دندان شكن اما مستند به پ ك ك داده است كه كاملا روشنگرايانه است.علي سليم در اول اين مقاله اوجالان را فردي ترسو و كماليست معرفي مي كند و مي افزايد : پ ك ك تاكنون آنقدر نسبت به مردم كرد بي احترامي كرده كه ديگر از حد وحدود تجاوز نموده است لذا بايستي پاسخي دندان شكن به آن داد تا اين فرقه وادار شود از ملت كرد عذرخواهي كند.
وي در اين مقاله سركرده هاي پ ك ك را افرادي رسوا و بي آبرو و حيا توصيف مي كند كه براي مقابله با دستاوردهاي مردم كرد حاضرند دست به هر كاري بزنند. نويسنده پ ك ك را خشونت طلب معرفي نموده و مي گويد اگر واقعا اين فرقه براي كردها جنگ مي كند تاكنون كدام دستاورد را براي آنها داشته است؟
علي سليم پ ك ك را سازماني محصول مشترك ارتش تركيه و استخبارات آن كشور مي داند كه با هدف مقابله با روح ملي كرد تاسيس شده است و با دستگاهاي مختلف استخباراتي همكاري مي كند و اين دستگاهها در سطوح مختلف آن نفوذ كرده اند.
نويسنده مقاله مي گويد : پ ك ك كودكان 10 الي 15 ساله را فريب داده و با شستشوي مغزي آنها را به ميدان جنگ مي فرستد. اين فر قه حتي به اعضاي خود رحم نمي كند و افرادي مانند عثمان اوجالان، نظام الدين تاش، محمد عبدالرحمن،طاهر شرناخي، مسعود حسين، روبار چلي، چكدار حكاري و دهها افراد ديگر از سران و فرماندهان سابق پ ك ك هستند كه روح كردي داشتند و متوجه ماهيت پ ك ك شده و از آن فرار كردند.
نويسنده مقاله مي گويد تاكنون 5100 عضو پ ك ك به خاطر اين موضوع از آن فرار كرده اند. دجله آندوك و همسرش خديجه عضو شوراي مركزي شاخه نظامي، آمد هه وليري عضو كميته سياسي و مسئول اين فرقه در روسيه، زكي بچووك عضو سابق كادك، كسيره ييلدريم همسر اوجالان، ماهر ولات، ملا رشيد، هوزان روژهلات عضو سابق شوراي مركزي پژالك و دهها فرد ديگر از جمله اين افراد هستند.
در بخشي از اين مقاله آمده است : پ ك ك در سال 2005 كمال شاهين عضور كميته رهبري خود را در شهر سليمانيه كشت، ناصر سه ر گه وره را در سال 2000 در قنديل به قتل رساند، ابراهيم زه ر را نيز در زاپ در سال 2012 ترور كرد. خليل كايا جانشين اوجالان نيز در سال 1987 از بين برده شد. هارون سه ر مه زن در سال 2009 در خنيره به قتل رسيد. كاني ييلماز و صبري تور در سال 2006 در سليمانيه به قتل رسيدند. دلبرين در سال 1998 به دستور مصطفي كاراسو از ميان برداشته شد.



