انجمن بیتاوان: سالهاست سرکردگان پ.ک.ک با وعدههایی همچون «مبارزه برای آزادی»، هزاران جوان کرد را از آغوش خانوادههایشان جدا کردهاند؛ اما اکنون با مطرح شدن روند خلع سلاح و انحلال این گروهک، واقعیتی تلخ بیش از گذشته آشکار شده است؛ بسیاری از اعضای پ.ک.ک حتی در صورت پایان فعالیت نظامی نیز امکان بازگشت به یک زندگی عادی را ندارند.
اطلاعات منتشرشده درباره روند موسوم به «ترکیه عاری از تروریسم» نشان میدهد برخلاف فضاسازی رسانهای، این فرآیند شامل عفو عمومی اعضای پ.ک.ک نخواهد بود. تنها تعداد محدودی از افرادی که در اقدامات مسلحانه نقش نداشتهاند، ممکن است مشمول برخی تسهیلات قانونی شوند و بخش عمده نیروهای این گروهک همچنان با محدودیتهای قضایی و امنیتی مواجه خواهند بود.
این واقعیت، پرده از یکی از بزرگترین تناقضهای پ.ک.ک برمیدارد. گروهکی که سالها جوانان را با وعده آیندهای روشن جذب کرد، امروز حتی قادر نیست راهی برای بازگشت آنان به جامعه فراهم کند. بسیاری از اعضایی که سالهای جوانی خود را در اردوگاههای این گروهک سپری کردهاند، اکنون نه امکان ادامه فعالیت گذشته را دارند و نه شرایط لازم برای آغاز یک زندگی عادی در اختیارشان قرار گرفته است.
در این میان، بیشترین آسیب متوجه خانوادههایی است که سالها چشمانتظار بازگشت فرزندان خود بودهاند. خانوادههایی که با آغاز بحث خلع سلاح امیدوار بودند این روند به پایان رنج چندینساله آنان منجر شود، اما اکنون با واقعیتی متفاوت روبهرو هستند؛ واقعیتی که نشان میدهد سرنوشت بخش قابل توجهی از اعضای پ.ک.ک همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
تجربه امروز، بار دیگر نشان میدهد گروهکهای تروریستی و تجزیهطلب، جوانان را بهراحتی وارد چرخه خشونت میکنند، اما هنگام فروپاشی ساختارهای خود، هیچ مسئولیتی در قبال آینده آنان نمیپذیرند. نتیجه چنین رویکردی، نسلی از نیروهایی است که سالهای عمر خود را از دست دادهاند و اکنون حتی فرصت بازگشت به زندگی عادی نیز برای بسیاری از آنان فراهم نیست.
آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری آشکار شده، شکست راهبردی پ.ک.ک در قبال اعضای خود است؛ گروهکی که روزی با شعار آزادی نیرو جذب میکرد، اکنون حتی قادر نیست مسیر بازگشت همان نیروها به جامعه و خانوادههایشان را هموار سازد.
