تابستان سال 1390 بعد از دو مرحله شكست خوردن پژاك از سپاه پاسداران، اين فرقه با قبول شكست نهايي و عقبنشيني به عمق 15 كيلومتري خاك اقليم كردستان، سكوتي را پيشه كرد كه دو سال از آن ميگذرد و گويا خواستار تجربه ي شكستي ديگر است.
انجمن بی تاوان آذربایجان غربی :شمال بشيري مسئول روابط خارجی پژاک در مصاحبه ی با آوينه نيوز از احتمال بهم خوردن آتشبس ميان اين فرقه با سپاه پاسداران خبر داده و توجيه براي اين احتمال را اينچنين بيان ميكند، كه گويا سپاه پاسداران اخيراً نيروهاي بيشتري در مرزهاي سردشت و پيرانشهر مستقر كرده و اين امر سبب نگرانی پژاك شده است.
لازم به الذکر است از تابستان سال 1390 تاكنون بجز يك مورد كه آنهم مدتي پيش در مرز سردشت اتفاق افتاده، هيچگونه برخورد و تماسي كه منجر به درگيري شود، نداشتهاند. چون تابستان 90 بدنبال شكست پژاك در دومرحله، برخي از سركردگان اقليم كردستان وساطت كردند تا اين درگيريها پايان يابد، البته اين ميانجگيري هم بنا به درخواست پژاك و به دليل شكستهاي هولناكي بود كه اين فرقه متحمل شده بود. لذا قرار شد تا اعضاي اين فرقه 15 كيلومتر از نقطهي صفر مرزي دور و به عمق خاك اقليم كردستان عقبنشيني كنند و در مرزهاي غربي ايران رفت و آمد نكنند و سبب ناآرامي مناطق مرزي نشوند. در عوض سپاه هم قول داد به حملات خود خاتمه دهد و اجازه دهد تا پژاك فرصت عقبنشيني را داشته باشد.
بشيري در ادامهي سخنانش به اهميت تداوم اين آتشبس براي پژاك ميگويد و اينكه در چنين مرحلهي حساسي حملات سپاه به آنها، چه نتايج منفي براي آنها در برخواهد داشت. از سوي ديگر اين سخنگوي پژاك اين اقدام سپاه را (استقرار نيرو در مرزهاي غربي كشور) نوعي نارضايتي در مقابل مرحلهي مذاكره و صلح پكك و تركيه قلمداد كرده و در ضمن آنرا عملي درجهت بهم زدن اين پروسه و شعلهورتركردن آتش جنگ ميان پكك و تركيه نام گذاري كرده است. اما این سوال مطرح است که آیا برقراري امنيت در مرزها و حفاظت از كيان ملي يك كشور، چه ربطي به امور داخلي كشور همسايه دارد؟ آيا برقراري امنيت در مرزهاي پيرانشهر و سردشت به پروسهي امرالي در آنكارا و جزيرهي امرالي (محل زنداني عبدالله اوجالان سركرده ي دربند اين فرقهها) ضربه مي زند و يا تأثيري بر آن دارد؟
فراموش نشود از زمانيكه پژاك اين شكست را متحمل شده تاكنون، قادر به ابراز وجودي دوباره نبوده و نخواهد بود، لذا از هر ترفندي براي خنثيسازي اين نگرشها درخصوص شكست و سكوت بعد از شكست خود استفاده ميكند و درصدد است به نوعي به رسالت اصلي خود كه همان ميليتاريزه و تروريزه كردن مناطق غربي كشور است ادامه دهد و براي اينكار درصدد است تا با تحركات نظامي در مناطق مرزي، به سكوت دو سالهي خود پايان دهد و بارديگر تجربهي تلخ شكست را امتحان كند.
ادامه مطلب
