پژاک با تخریب بنیان خانواده و بی سرپرست کردن کودکان پروژه فریب جوانان را عملی می کند
به گزارش وبلاگ ضدپژاك ؛خانم گلشن شعبانی فرزند و همسرش (آقاي صنعان مرادي اهل روستاي تنگيسر از توابع شهرستان كامياران ) رها کرده و در اواخر سال 1390 توسط اعضاي پژاك اغفال و به قنديل فرستاده شد. نامبرده داراي فرزندي 6 ساله است. خانم گلشن شعباني اكنون عضو فرقهي پژاك و داراي اسم مستعار (هوال دلبر) است.
هوال دلبر فريب شعارهاي عوامفريبانهي پژاك را خورد و فرزند و همسرش را تنها گذاشت و به اصطلاح رفت دنبال آزادي و حقوق بشر. دلبر خوشي و لذتهاي شخصي خود را بر فرزند و همسرش ترجيح داد و براي به اصطلاح گرفتن حق خود، حق يك خانواده را پايمال كرد.
صنعان مرادي همسر دلبر خانم، طي يك سال گذشته آنقدر از اهالي روستا و فاميل كنايه و طعنه شنيده بود كه ديگر تاب مقاومت نداشت و دست به خودكشي زد. صنعان دارفاني را وداع گفت و همسرش هم در قنديل به دنبال خواستههاي شخصي خويش و بيگاري براي پژاك است و فرزند 6 سالهي آنها هم، بيسرپرست و بيخانمان، در انتظار آيندهاي مجهول و شايد هم سوخته است.
مسئوليت اين همه خرابكاري و كشته شدن انسانها و از هم پاشيدن خانوادهها كيست؟ آيا پژاك براي بچههاي بيسرپرست مثل فرزند دلبر، جوابي هم دارد؟ آيا حقوق كودكان و انسانها در پژاك، همين است؟ آيا و هزاران آياي ديگر كه شايد بهتر باشد جواب آنرا به وجدانهاي خفتهاي بسپاريم كه آزادي نزد آنها كشتن و بيخانمان كردن بچهها و از هم پاشيدن خانوادههاست.
پژاك با تخريب بنيان خانواده و بيسرپرست كردن بچهها، درصدد فروپاشي نظام خانواده است تا شايد از اين طريق بهتر پروژهي فريب جوانان را عملي كند.
