دوازدهمین سالگرد وقایع ۶ و ۷ اکتبر ترکیه؛ بازخوانی پرونده قربانیان خشونت سازمان‌یافته پ.ک.ک
بی تاوان – با گذشت ۱۲ سال از وقایع خونین ۶ و ۷ اکتبر ۲۰۱۴ در ترکیه، ابعاد انسانی و حقوق‌بشری این حوادث همچنان به عنوان سندی از خشونت ساختاری گروه تروریستی پ.ک.ک و شاخه‌های اقماری آن علیه غیرنظامیان مورد توجه ناظران مستقل قرار دارد. ناآرامی‌هایی که با فراخوان حزب دموکراتیک خلق‌ها (HDP) به بهانه بحران کوبانی در ۳۵ استان ترکیه کلید خورد، به‌سرعت به شورش‌های خیابانی خشونت‌بار، تخریب گسترده اموال عمومی و ترور شهروندان عادی بدل شد؛ رویدادی که به کشته شدن ۳۵ نفر (از جمله دو مامور پلیس) و مجروحیت بیش از ۷۶۰ تن انجامید.
تراژدی خیریه در دیاربکر؛ نماد قربانیان خاموش
در میان پرونده‌های متعدد نقض حقوق بشر در این مقطع، قتل فجیع «یاسین بورو»، نوجوان ۱۶ ساله و سه همراهش (حسن گوک‌گوز، احمد داکاک و ریات گونش) نماد بارز قربانی شدن فعالیت‌های بشردوستانه توسط عناصر وابسته به پ.ک.ک است. این چهار جوان، در قالب یک نهاد خیریه محلی در حال توزیع بسته‌های معیشتی و گوشت قربانی میان خانواده‌های محروم دیاربکر بودند که توسط گروهی خشمگین و وابسته به پ.ک.ک محاصره شدند. طبق اسناد قضایی، مهاجمان پس از شکنجه شدید این امدادگران، پیکر آنان را از پنجره به پایین پرتاب کرده و مورد هتک حرمت قرار دادند.
پیگیری قضایی و لزوم پاسخگویی در قبال تروریسم
دستگاه قضایی ترکیه پس از مهار این شورش‌ها، روند رسیدگی به پرونده بیش از ۱۶۰۰ مظنون را آغاز کرد. در جریان محاکمه ۴۱ متهم اصلی پرونده شهادت یاسین بورو و یارانش، ۱۸ نفر به حبس ابد محکوم شدند.
این وقایع نشان داد که استراتژی گروه‌های شبه‌نظامی در سوءاستفاده از جوانان برای پیشبرد اهداف مسلحانه، بیش از هر چیز جان و امنیت شهروندان بی‌گناه را هدف می‌گیرد. انجمن بی‌تاوان با بازخوانی این جنایات، بر ضرورت مستندسازی حقوقی جنایات پ.ک.ک/پژاک و دادخواهی برای تمامی خانواده‌های آسیب‌دیده از تروریسم تأکید می‌کند.
