تصفیههای درونگروهی و بازی قدرت؛ نگاهی به پرونده مرگ مرموز «جوان عرب» در ساختار امنیتی پکک

چرا گروه کارگران کردستان (پ ک ک)، «جوان ابراهیم» ملقب به «جوان عرب»، مدیر پیشین امنیت عمومی (آسایش) در سوریه را تسویه فیزیکی کرد؟ این پرسش، پرده از یکی از تاریکترین روشهای این سازمان در مواجهه با کادرهایی برمیدارد که پس از پایان تاریخ مصرفشان، یا زمانی که پایگاه قدرت و نفوذشان فراتر از حد مجاز قندیل میرود، به خطری جدی برای سیستم تبدیل میشوند.
بر اساس اطلاعات موثقی که منابع محلی از درون ساختارهای امنیتی سوریه به دست آوردهاند، مسیر سقوط جوان عرب ابعاد پنهان زیادی دارد. جوان که روزی از محافظان شخصی «جمیل بایک» و از مهرههای امنیتی نزدیک به او بود، با شروع تحولات سوریه به منطقه اعزام شد و بهسرعت سکان هدایت «آسایش» را در دست گرفت. او در دوران مدیریت خود، ابزاری سرکوبگر برای بازداشت، ربایش و حذف مخالفان و منتقدان حزب اتحاد دموکراتیک (PYD) و پ ک ک بود.
اما مشکل از جایی آغاز شد که قدرت «جوان» فزونی یافت؛ او به سطحی از استقلال رسید که حتی در برابر یگانهای دفاع خلق (YPG) و مدیریت خودگردان سینه سپر میکرد و با ایجاد تشکیلات و شبکه شخصی خود، پایههای هژمونی قندیل را به لرزه درآورد. همین استقلالطلبی، زنگ خطر را در قندیل به صدا درآورد.
سیاست دیرینه پ ک ک در قبال چهرههای در حال رشد مشخص است: ایجاد هراس امنیتی، کشاندن فرد به قندیل به بهانههای آموزشی و سپس حذف تدریجی یا فیزیکی. جوان عرب نیز پس از احضار به قندیل دیگر اجازه بازگشت نیافت و ساختار آسایش با دخالت مستقیم مهرههای وفادار به قندیل نظیر «بژار» (محافظ پیشین بایک) و سپس مداخلات مستقیم «دوران کالکان» دستخوش پاکسازی، بازداشت کادرهای قدیمی و ایجاد فضایی امنیتی و پادگانی شد؛ فضایی که در آن حتی ارتباطات شخصی و استفاده از تلفنهای همراه ممنوع شد و پایگاههای استراحت به سلولهای تجسس متقابل تبدیل گشت.
سرنوشت جوان عرب نهایتاً در پاییز ۲۰۱۸ در کوه «گاره» رقم خورد؛ جایی که در محاصره پ ک ک قرار گرفت و گزارشها حاکی از حمله هوایی ترکیه به او بود، اما سازمان هیچگاه مرگ او را رسماً به عنوان «شهید» اعلام نکرد. سکوت قندیل نشان میدهد که پرونده جوان عرب و حذف او، رازی مگو از عمق جنایات و تسویهحسابهای درونسازمانی است که دستگاه امنیتی پ ک ک همچنان تلاش میکند پشت پردههای ساختگی پنهانش کند.



