انجمن بیتاوان: در روزهای اخیر، یکی از اعضای پیشین گروهک پژاک پس از ترک این گروه و بازگشت به آغوش خانواده، در گفتوگویی با انجمن بیتاوان، ناگفتههایی از وضعیت داخلی این گروهک تروریستی را روایت کرده است؛ روایتهایی که بیش از هر چیز، از ترس، انزوا و شکاف درونی حکایت دارد.
او در ابتدای سخنانش با اشاره به شرایط فعلی اعضای این گروه میگوید:
«برخلاف ادعاهایی که مطرح میکنند، واقعیت این است که بسیاری از اعضا و سرکردگان پژاک در وضعیت تدافعی کامل قرار دارند. ترس از حملات ایران باعث شده که در غارهای دورافتاده و عریض و طویل پنهان شوند و عملاً تحرک چندانی نداشته باشند.»
به گفته این فرد، آنچه در رسانههای وابسته به این گروه بهعنوان قدرتنمایی مطرح میشود، فاصله زیادی با واقعیت میدانی دارد:
«بیشتر این حرفها جنبه تبلیغاتی دارد. در عمل، جرأت درگیری مستقیم با نیروهای ایرانی را ندارند و ترجیح میدهند در مخفیگاهها بمانند.»
او همچنین به شرایط دشوار زندگی در این مخفیگاهها اشاره کرده و میافزاید:
«از زمان آغاز تنشها و حملات، ما عملاً در شرایطی بسیار محدود قرار گرفتیم. روزانه فقط چند دقیقه اجازه داشتیم از غارها خارج شویم. فشار روانی و ترس دائمی، شرایط را برای همه سخت کرده بود.»
این عضو جداشده، یکی از دلایل اصلی تصمیم خود برای ترک پژاک را همین وضعیت عنوان میکند:
«وقتی دیدم واقعیت با آنچه به ما گفته بودند متفاوت است و آیندهای در این مسیر وجود ندارد، تصمیم گرفتم جدا شوم. بازگشت به خانواده بهترین تصمیم زندگیام بود.»
کارشناسان معتقدند چنین روایتهایی میتواند تصویری واقعیتر از شرایط داخلی گروههای مسلح ارائه دهد؛ گروههایی که اغلب تلاش میکنند با بزرگنمایی توان خود، نیرو جذب کنند، اما در عمل با چالشهای جدی مواجه هستند.
بازگشت این فرد به زندگی عادی، نمونهای از مسیری است که بسیاری دیگر نیز میتوانند انتخاب کنند؛ مسیری دور از خشونت و نزدیک به امنیت و آرامش.
