۴ آذر ۱۳۹۹
  • خانه
  • >
  • اخبار
  • >
  • بارزانی رابطه با ترکیه را فدای «پ‎ک‌ک» نمی‎کند

بارزانی رابطه با ترکیه را فدای «پ‎ک‌ک» نمی‎کند

  • ۲ مهر ۱۳۹۲
  • ۱۵ بازدید
  • ۰

درباره حضور پ‎ک‎ک در انتخابات هم باید بگویم پ‎ک‎ک و بارزانی هرگز صلح نخواهند کرد و امروزه به خاطر منافع مالی، بارزانی با اداره امنیت ترکیه روابط آشکار و دوستانه دارد و هرگز حاضر نیست به خاطر پ‎ک‎ک منافع خود را به خطر بیندازد.
انجمن بی تاوان آذربایجان غربی :مردم اقلیم کردستان عراق به پای صندوق‌های رأی رفتند تا نمایندگان پارلمان این اقلیم خودمختار را انتخاب کنند؛ انتخاباتی که به گفته مقام‏های این منطقه می‏تواند گامی در جهت دموکراتیک شدن منطقه باشد. در نخستین انتخابات پارلمانی اقلیم کردستان عراق در چهار سال گذشته، افزون بر سه حزب اصلی اقلیم کردستان یعنی احزاب «دموکرات کردستان» به رهبری مسعود بارزانی، «اتحادیه میهنی کردستان» به رهبری جلال طالبانی و جنبش «گوران» یا جنبش تغییر، حزب «حل دموکراتیک کردستان» که از دیدگاه‎های اوجالان و «پ‏ ک‎ک» دفاع می‌کند نیز شرکت کرده اند. اگرچه برخی کارشناسان پیش‏بینی کرده بودند که حزب حل دموکراتیک کردستان می‏تواند شگفتی‎ساز باشد و دو حزب سنتی کردستان عراق را به چالش بکشد، اما قدرت احمدیان، عضو هیات علمی دانشگاه رازی کرمانشاه و کارشناس مسائل کرد، در گفت‏وگو با «قانون» می‎گوید که به اعتقاد او ساختار قدرت در این منطقه میان احزاب سنتی آن تثبیت شده و دو حزب دموکرات کردستان و اتحادیه میهنی بر این ساختار مسلط هستند. بنابراین جریان‏های جدید مانند حل دموکراتیک قابلیت جریان‏سازی نخواهند داشت. این کارشناس مسائل کرد می‏گوید: «سابقه حزب حل دموکراتیک به اوایل سال ۲۰۱۰ باز‏می‎گردد؛ در آن زمان این گروه با رویکردهای حزب پ‎ک‎ک در ترکیه، در کردستان عراق شکل گرفت. به طور کلی پ‎ک‎ک تلاش بر این داشت در کشورهایی که کردها در آنجا سکونت دارند، شعبه‌هایی از حزب را پایه‎گذاری کند یا در ‎واقع نمایندگانی داشته باشد تا گفتمان کردستان واحد را گسترش دهد؛ گفتمانی که به دنبال استقلال کردستان و ایجاد یک کشور مستقل کرد در خاورمیانه بود اما جایگاه نیروها و جریان‏های جدید سیاسی در کردستان عراق جایگاه برجسته‎ای نیست و شاید آن‏ها در مقاطعی مطرح شوند و ظهور کنند اما قادر نیستند ساختار سنتی حاکم بر کردستان عراق را برهم ریزند.»
از همین روی با وجودی‌که در میان حامیان اوجالان این امید وجود داشت که حزب حل دموکراتیک کردستان به دلیل حمایت از دیدگاه‎های رهبرشان و پ‏ک‎ک می‎تواند در این انتخابات جایگاهی کسب کند اما احمدیان مخالف این فرضیه است و می‏گوید، اوجالان باوجودی که در میان کردها یک چهره کاریزماتیک است اما فقط در میان مناطق کردنشینی توانسته نفوذ کند که خلأ وجود دارد مانند سوریه.
این در حالی است که در اقلیم کردستان نه به لحاظ تشکیلاتی و نه به لحاظ چهره‏های کاریزما این خلأ وجود ندارد. همچنین در اقلیم کردستان یک شبه دولت وجود دارد که بر بسیاری از مسائل تمرکز و نظارت دارد و وجود این ساختار سیاسی متمرکز خود یک مانع جدی برای بسط تفکر پ‎ک‎ک است.
اکنون نیز در انتخابات اقلیم کردستان پیش‎بینی می‌شود که حزب حاکم دموکرات به رهبری مسعود بارزانی، کرسی‌های بیشتری را از آن خود کند. در این میان غیبت جلال طالبانی، رئیس‎جمهور عراق و رهبر اتحادیه میهنی کردستان به دلیل عوارض حمله مغزی به ضرر این حزب تمام شد. همچنان‎که احمدیان نیز می‌گوید فقدان جلال طالبانی باعث شده تا اتحادیه میهنی در این انتخابات از میزان آرای آن به شدت کاسته شود.
در نهایت این کارشناس مسائل کرد، مهم‌ترین دلایل عدم موفقیت و قدرت گرفتن جریان‏هایی مانند پ‎ک‎ک را در اقلیم کردستان در سه نکته خلاصه می‎کند؛
۱- وجود ساختار سنتی حزبی قدرتمند ۲-وجود چهره‎های کاریزماتیک برجسته‎ای مانند مسعود بارزانی و جلال طالبانی ۳- وجود یک ساختار سیاسی متمرکز که اجازه بسط اندیشه‏های اوجالان را نخواهد داد. ضمن این که روابط و مناسبات ترکیه و اقلیم کردستان نیز مانع از شکلگیری چنین امری می‎شود. چرا که حکومت اقلیم به دنبال توافقات و همکاری‎هایی که با ترکیه طی سال‎های اخیر ایجاد کرده چندان از اندیشه‎های اوجالان حمایت نخواهد کرد و حتی شاید در جهت کنترل جریان پ‎ک‎ک با دولت ترکیه همکاری کند.

«پ‎ک‌ک» و با رزانی هرگز صلح نمی‎کنند
عرفان قانعی‌فرد*- در غیاب مام جلال؛ حزب بارزانی به هر شیوه‌ای می‌خواهد مافیای قدرت و ثروت خود را حفظ کند و دستاوردهای مادی در اختیار بارزانی باقی بماند و البته ماهواره‌های زنجیره‌ای و رسانه‌های اقماری این حزب هم در حال تبلیغات شبانه‎روزی هستند که خود را مقدس و بی‌عیب و فارغ از هر نوع مشکلی ترسیم کنند. طبعا غیبت رقیب حرفه‌ای مانند مام جلال هم فعلا زمینه را هموار کرده برای انجام این نوع برنامه‌ها. فراموش نکنیم که تحمیل دوباره بارزانی بر کرسی ریاست اقلیم یک نوع کودتا علیه آزادی و دموکراسی مردم کردستان عراق بود و امروز هم به هیچ شیوه‌ای حاضر نیست خود را از مقام نخست دور ببیند و به همین دلیل به شیوه‌های مختلف دست زد تا خود را بلامنازع نشان دهد و فورا هم به مقدس‎سازی و عوامفریبی دست می‌زند و خود را مردمی و خادم به خلق و دلسوز و خدمتگزار معرفی می‌کند اما در واقع در جریان همین یک روز صد‌ها گزارش از تقلب گسترده در سایت‌های کردستان عراق منتشر شد و چند ترور هم رخ داد و این اسمش دموکراسی یا ترویج و تفهیم دموکراسی نیست بلکه اقدام ضدمنافع و مصالح کرد و کردستان است ولی حضور رقیب جدی و پرشوری مانند نوشیروان مصطفی امین هم نوعی هشدار برای بارزانی است و اگر پارلمان بتواند قانون را دوباره به مجلس بازگرداند و ریاست مادام‎العمری مسعود بارزانی را برطرف کنند شاید کردستان رنگ آسایش و آرامش و دموکراسی را ببیند. مام جلال علیه خودکامگی و تک محوری و یک رایی قیام کرد و جنبش جدید پدید آورد و باید میراث وی محفوظ بماند نه اینکه تسلیم تهدید و تحمیق و تکذیب یک قبیله قرار گیرد. درباره حضور پ‎ک‎ک در انتخابات هم باید بگویم پ‎ک‎ک و بارزانی هرگز صلح نخواهند کرد و امروزه به خاطر منافع مالی، بارزانی با اداره امنیت ترکیه روابط آشکار و دوستانه دارد و هرگز حاضر نیست به خاطر پ‎ک‎ک منافع خود را به خطر بیندازد.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *