یادداشت روز

گروهك تروريستي پژاك زير چتر واشنگتن

پيشينه انقلاب اسلامي از بدو پيروزي تاكنون، يعني طي سي دو سال گذشته با جريانات معارض بسياري روبه رو بوده است، جريانات و گروهك هايي كه در رأس آنها آمريكا و صهيونيزم بين الملل و برخي از كشورهاي اروپايي مانند انگليس قرار داشته و با حمايت هاي بي دريغ خويش تروريست جهاني را تقويت نموده اند. لذا اين جريانات معاند در همسويي كاملاً مشترك با سياست هاي دولت ايالات متحده آمريكا از همان ابتداي پيروزي انقلاب اسلامي و استقرار نظام مقدس جمهوري اسلامي در ايران، وارد جنگ مسلحانه عليه نظام شدند و به طرق مختلف با نظام نوپاي اسلامي به مبارزه پرداختند. در واقع جريانات معارضه جو با حمايت و پشتيباني كشورهاي غربي بويژه آمريكا طي سه دهه اخير، در يك همسويي كامل، با استفاده از شيوه هاي غير دمكراتيك، مانند تجزيه ايران با ايجاد غائله هاي جدايي طلبي در مناطق قوميتي، مثل كردستان و راه اندازي جريان تروريسم داخلي و خارجي به دنبال براندازي نظام جمهوري اسلامي بوده اند. از اين رو در هر مقطع زماني با استفاده گروه ها و عوامل خود فروخته، تهديد عليه امنيت ملي و شرارت آفريني را ايجاد مي نمايند كه در همين راستا به فعاليت گروهك معاند پژاك مي توان اشاره نمود. گروهكي كه طي چند سال اخير در چتر حمايتي غرب بويژه دولت ايالات متحده آمريكا در رويارويي با نظام اسلامي قرار گرفته و با انجام فعاليت هاي تروريستي خود امنيت كشور عزيزمان را برهم زده و عده اي از مرزداران و فرماندهان نظامي اين مرز و بوم را به شهادت رسانده است. بر همين اساس از آنجايي كه اين توطئه پيچيده دشمن يعني ايجاد اختلاف و شكاف قوميتي در كشور موضوعي جديد نبوده، شكل گيري پژاك نيز از نمونه هاي بارز بهره برداري دشمنان انقلاب اسلامي از عناصر فعال خود در واگرايي قوميتي قابل ارزيابي مي باشد كه در چتر حمايتي تروريست جهاني دولت ايالات متحده آمريكا در حال رشد و تهديدآفريني عليه كشورهاي منطقه بويژه ايران، عراق و تركيه مي باشد. چراكه بعد از انقلاب، جريانات معاند نظام اسلامي به سركردگي غرب بويژه آمريكا تلاش نموده اند با ايجاد شكاف قوميتي، كشور را با بحران هويت روبرو ساخته و از اين طريق اقتدار نظام را در تحقق اهداف، آرمانها و منافع ملي خود كه در تناقض با اهداف هژمونيك آمريكاست با مشكل مواجه سازند. از اين رو در بررسي توطئه آفريني هاي دشمنان انقلاب اسلامي به تهديدزايي غرب در واگرايي قوميت هاي كشور بويژه در مناطق مرزي از جمله كردستان مي توان اشاره نمود كه بيشترين دخالت آمريكا و جهان غرب در بعد از انقلاب براي واگرايي قوميتي در اين منطقه «گروهك هايي چون حزب دموكرات، كومله و چريك هاي فدايي خلق» در دهه 60 و گروهك پژاك در سال هاي اخير از جمله تلاش بيگانگان براي گسست قوميتي در كشور قابل ارزيابي بوده كه با هوشمندي رهبران سياسي امنيتي كشور و مردم كرد و وفادار به انقلاب اسلامي، اين گونه حركات ره به جايي نبرده و با شكست مواجه شده است. از اين رو گروهك پژاك يكي از ابزارهاي آمريكا براي بوجود آوردن و نشان دادن گسست قوميتي در ايران مي باشد. اين گروه با هدف معارضه با نظام اسلامي پس از انشعاب از حزب پ.ك.ك تركيه همواره حملاتي عليه نيروهاي مستقر در مرزهاي مشترك ايران و تركيه و نيز ايران و عراق انجام داده است كه نتيجه آن تقديم چندين شهيد از فرزندان كشور و مرزداران نظامي ايران عزيزمان بوده است. در همين راستا در شكل گيري جريان معاند پژاك به اين مسئله مي توان اشاره نمود كه گروهك تروريستي پژاك شاخه اي از گروهك سازمان يافته پ.ك.ك است كه در كوهستان هاي قنديل عراق مستقر بوده و با حمايت گروهك پ.ك.ك در شمال غرب ايران دست به ترور در داخل كشور مي زدند. در واقع پ.ك.ك بعد از دستگيري اوجلان وارد فاز جديدي از فعاليت هاي خود شد و به تحركاتي در مناطق كردنشين ايران دست زد. لذا شاخه اي از پ.ك.ك در نهايت تحت عنوان حزب حيات آزاد كردستان ايران با پژاك در فروردين سال83 تشكيل شده و براي 300نفر از كادرهاي خود، اقدام به برگزاري دوره هاي آموزشي پنج ماهه در مقر هارون كوه هاي قنديل كردستان عراق نمود. از اين رو در تاريخ بيستم شهريور ماه همين سال با حضور 130تن از اعضا، كنفرانسي تشكيل و عثمان اوجالان طي سخنراني درخصوص ضرورت فعاليت در كردستان ايران، تشكيل پژاك را اعلام نمود. اين گروهك موضوعاتي را تحت عنوان «مسئله كرد در چارچوب تحولات دموكراتيك ايران، تلاش براي آزادي تمام اقشار جامعه و ايجاد روابط آزادانه بين خلق هاي ايراني» را اهداف خود اعلام كرده است. اما علي رغم تمام اين ادعاها گروهك پژاك نه به عنوان يك حزب قانوني و صلح دوست، بلكه در قالب گروهكي ضدانقلاب و مسلح به برخي فعاليت ها عليه ملت ايران و نيروهاي مسلح كشور عزيزمان دست مي زند و به آنها حمله مي برد. از اين رو پر واضح است اقدامات غيرقانوني، خشونت آميز و به شهادت رساندن عده اي از فرزندان اين مرز بوم اعم از سني و شيعه نشان مي دهد كه اين گروهك به مانند اسلاف خود در پوشش برخي شعارها فقط در راستاي اهداف هژمونيك و سلطه جويانه آمريكاست. كه اين امر از ديد رهبران سياسي «مركزي و استاني» و حتي مردم منطقه اعم از سني و شيعه پنهان نبوده است. لذا فعاليت هاي تروريستي دشمنان در مناطق كردنشين از جمله اهداف تروريستي و مورد حمايت آمريكا و رژيم صهيونيستي قابل ارزيابي مي باشد كه با اينگونه اقدامات ناامن كننده باعث كندي روند توسعه و پيشرفت منطقه و خدمات رساني به مردم شده است. در واقع آنچه از رفتارهاي گروهك تروريستي و معاند پژاك مشخص مي باشد، برخورداري از حمايت ويژه اطلاعاتي آمريكا و به عبارتي تحت پوشش كامل و همه جانبه اطلاعاتي و نظامي تحت لواي دولت ايالات متحده به انواع سلاح هاي پيشرفته مي باشد كه در يك همسويي كامل سياست هاي ايران ستيزانه غرب را دنبال مي نمايند و از حمايت خارجي برخوردار مي باشند؛ گواه و مصدق اين ادعا نيز اين واقعيت مي باشد كه آمريكايي ها رسماً از اين گروهك حمايت مي كنند حتي راديو فردا- وابسته به سيا- در برنامه اي كه متن آن هم اكنون هم روي صفحه ويكي پديا وجود دارد، اين گروه را مورد حمايت آمريكا دانسته است. پژاك زماني متولد شد، كه آمريكا عراق را به اشغال خود درآورد و برنامه اي براي مشغول كردن ايران به اجرا گذاشت. جالب اين است كه در همان زمان گروه هاي سنتي ضدانقلاب نظير حزب منحله دمكرات و گروهك كومله به گمان اينكه آمريكا دنبال جايگزين كردن نيروي جديد به جاي نيروهاي سنتي است به افشاگري عليه اين گروهك- پژاك- روي آورده و نقش آمريكا را در راه اندازي آن برملا كردند. پژاك اولين كنگره رسمي خود را در سال 2004 يك سال پس از اشغال عراق- برگزار كرد. محل اين كنگره ساختماني در اطراف مقر نظاميان آمريكايي در شهر سليمانيه بود و در همان زمان خبرگزاري رويترز و روزنامه واشنگتن پست گزارش دادند كه در اطراف مقر نظاميان آمريكايي در سليمانيه نيروهاي گروه تازه تأسيس پژاك را با سلاح هاي آمريكايي ديده اند. نكته جالب تر اين است كه اعضاي پژاك تركيبي از نيروهاي منطقه اي- چند كشور منطقه- هستند و وجه مشترك آن ها اين است كه در برنامه اي آمريكايي عليه ملت هاي منطقه ايفاي نقش مي نمايند و اين نكته اي است كه دولت اقليم كردي را در همكاري با نيروهاي امنيتي و نظامي ايران متقاعد كرده است. يك نكته جالب ديگر اين است كه دولت تركيه در اسفند88 از پليس آلمان درخواست كرد كه در دستگيري گروهي از PKK با نيروهاي امنيتي آنكارا همكاري كند. در اين بين نيروهاي پليس آلمان همزمان به يك گروه كوچك به سرپرستي حاجي احمدي كه خود را رهبر پژاك معرفي مي كند، برخورد و به گمان اينكه اينها هم بخشي از PKK است دستگير كرد، ولي دو روز بعد در حالي كه عناصر PKK را به نيروهاي امنيتي تركيه تحويل داد، تيم حاجي احمدي را آزاد كرد. حال آنكه در همان زمان دستگاه اطلاعاتي ايران تقاضاي انتقال اعضاي اين گروهك را به ايران داشت اين خود دليل جداگانه اي است كه نشان مي دهد از نظر غرب هم پ.ك.ك غير از پژاك است. لذا اين موضوع را نه ايرانيان بلكه خود مقامات كرد و حتي حاجي احمدي سركرده اين گروهك تروريستي به آن اعتراف كرده است. حاجي احمدي كه مدتي در آلمان زندگي مي كرد چندين بار با مقامات آمريكايي ديدار داشته و برخي ديگر از رهبران ديگر احزاب كرد نيز از ملاقاتهاي وي با مقامات رژيم صهيونيستي پرده برداشته اند. در عين حال سيمور هرش، خبرنگار تحقيقاتي مجله نيويوركر آمريكا نيز در گزارشي به صراحت عنوان كرد كه پژاك هم از ايالات متحده و هم از اسرائيل كمك دريافت كرده است. لذا اوج اين حمايتها آنجا بود كه پس از دستگيري حاجي احمدي توسط پليس ضدتروريست آلمان در اسفندماه سال88، اين فرد تنها پس از دو روز بازداشت بنا به دلايل نامعلومي آزاد و اقدامات خود را از سر گرفت. بر همين اساس آنچه مسلم است كه، پژاك از پشتيباني كردهاي ايران برخوردار نيست و حتي نتوانسته در روستاهاي نزديك مرز براي خود پايگاه و جان پناه به دست آورد، لذا در موارد متعدد اقدام به قتل يا گروگان گيري روستاييان بي پناه كرد حاشيه مرز كرده است. از اين رو واقعيت اين است كه گروهك تروريستي پژاك، يكي از گروه هايي است كه اگرچه عمر كوتاهي داشته است اما در همين مدت زمان كوتاه عامل بسياري از ناامني ها در منطقه غرب كشور بوده است. اين گروهك كه شاخه ايراني گروهك پ ك ك است بارها در مناطق غربي ايران دست به كشتار غيرنظاميان زده و عامل بسياري از اقدامات غيرقانوني نظير قاچاق موادمخدر و قاچاق انسان است. از اين رو با آشكار شدن ماهيت واقعي اين گروهك، نيروهاي نظامي ايران اعم از نيروي انتظامي و سپاه پاسداران انقلاب اسلامي در راستاي وظيفه ذاتي خود در خصوص مبارزه با ناامني و دفاع از تماميت ارضي كشور اقدامات خود را عليه اين گروهك در داخل مرزهاي ايران آغاز كردند. لذا در اين ميان شايد بتوان مهم ترين دليل تمرد نيروهاي عراقي براي برخورد با گروهك تروريستي پژاك را حمايتهاي آمريكا و اسرائيل از اين گروهك عنوان كرد. چرا كه جمهوري اسلامي از زمان شكل گيري اين جريان معاند هميشه يكي از قربانيان بزرگ تروريسم در جهان بوده است. قرباني كه هر روز بايد با گروهي تروريستي كه همگي آنها به پشت گرمي آمريكا و اسرائيل به ستيز با ايران برخاسته اند، مقابله كند. هنوز چند صباحي از بازگشت آرامش به منطقه شرق كشور كه توسط اعضاي جندالشيطان سلب شده بود، نگذشته بود كه بار ديگر ناآرامي ها در غرب كشور آغاز شد. با اين حال و به رغم تمامي فشارها، جمهوري اسلامي هيچ گاه امتيازي به اين گروه ها نداده و به شدت با آنها مقابله مي كند. مقابله اي كه تاكنون صدها شهيد و مجروح برجا گذاشته است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا