بیتاوان: اظهارات گلاویژ اورین، سخنگوی به اصطلاح مطبوعاتی گروهک تروریستی پژاک، بار دیگر ادبیات سیاسی این گروه را در کانون انتقادها قرار داده است؛ اظهاراتی که با واکنش برخی فعالان سیاسی کُرد نیز مواجه شده است.
اورین در برنامهای مدعی شده است که جنگ آمریکا علیه ایران با هدف جلوگیری از موفقیت آنچه «انقلاب ژن، ژیان، ئازادی» مینامد، انجام میشود.
این ادعا در حالی مطرح شده که سخنگوی پژاک، بدون ارائه شواهد مشخص برای اثبات این ارتباط، یک تقابل نظامی گسترده را مستقیماً به سرنوشت پروژه سیاسی مورد حمایت جریان خود پیوند میزند.
وقتی همه راهها به یک روایت ختم میشود
ادبیات پژاک و جریانهای نزدیک به پ.ک.ک طی سالهای گذشته بارها تلاش کرده است تحولات منطقه را در چارچوب روایت سیاسی خود تفسیر کند. این بار نیز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران به موضوعی برای بازتولید همان روایت تبدیل شده است.
اما پرسش اصلی اینجاست: چه مستنداتی وجود دارد که نشان دهد هدف این جنگ، جلوگیری از موفقیت «ژن، ژیان، ئازادی» بوده است؟
واکنش برخی فعالان سیاسی کُرد به این اظهارات نشان میدهد که این روایت الزاماً با نگاه همه جریانها و فعالان کُرد همخوان نیست.
سیاستی که قربانیانش را فراموش میکند؟
منتقدان پژاک میتوانند این پرسش را مطرح کنند که در شرایطی که مردم منطقه هزینه سنگین تنشها و درگیریهای نظامی را پرداخت میکنند، تبدیل هر تحول منطقهای به ابزاری برای تبلیغات سیاسی چه کمکی به جامعه کُرد خواهد کرد؟
اظهارات اخیر سخنگوی پژاک نیز از همین منظر قابل بررسی است؛ اظهاراتی که به جای ارائه شواهد روشن درباره ارتباط جنگ با «ژن، ژیان، ئازادی»، بار دیگر پای یک روایت سیاسی مشخص را به تحولات پیچیده منطقه باز میکند.
در نهایت، مسئله فقط یک اظهارنظر نیست؛ بلکه پرسش درباره روایتی است که میکوشد هر بحران منطقهای را در خدمت اهداف سیاسی خود تفسیر کند.
