دکتر سربست نبی به دلیل انتقاد از سیاست های پ.ک.ک، تهدید به مرگ شد

بی تاوان: در شرایطی که جامعه کردها بیش از هر زمان دیگری به گفت‌وگو، نقد و امکان بیان دیدگاه‌های متفاوت نیاز دارد، گزارش‌ها از افزایش فشار بر منتقدان سیاست‌های PKK و جریان‌های نزدیک به آن حکایت دارد.

بر اساس گزارش ها، دکتر سربست نبی، استاد دانشگاه کویه و از چهره‌های شناخته‌شده در حوزه سیاسی، اعلام کرده است که پس از انتشار دیدگاه‌های انتقادی خود نسبت به پ.ک.ک، از طریق تلفن و شبکه‌های اجتماعی با تهدید به قتل مواجه شده است. او همچنین گفته که خود و خانواده‌اش هدف مجموعه‌ای از تهدیدها، توهین‌ها و اقدامات تخریبی از سوی هواداران PKK و PYD قرار گرفته‌اند.

نکته قابل تأمل اینجاست که سربست نبی پیش‌تر نیز مواضعی در حمایت از کردهای شمال سوریه داشته، اما هنگامی که نسبت به برخی سیاست‌های مدیریت پ.ک.ک و سیاست‌های مرتبط با عبدالله اوجالان انتقاد کرده، با واکنش‌های تهدیدآمیز روبه‌رو شده است.

این اتفاق یک پرسش جدی را پیش روی افکار عمومی قرار می‌دهد:

اگر یک استاد دانشگاه و صاحب‌نظر سیاسی حق نقد نداشته باشد، پس قرار است مرز آزادی بیان کجا ترسیم شود؟

منتقد را می‌توان پاسخ داد؛ می‌توان با استدلال با او مخالفت کرد؛ می‌توان دیدگاهش را نقد کرد. اما تبدیل اختلاف سیاسی به تهدید، توهین و هدف قرار دادن خانواده منتقد، مسیر گفت‌وگو را می‌بندد و فضای سیاسی را به سمت ارعاب می‌برد.

واکنش شماری از نویسندگان و فعالان نیز قابل توجه بوده است. ابراهیم الیوسف این وضعیت را نوعی «کارزار خشونت» علیه سربست نبی و خانواده او توصیف کرده و صبری رسول نیز چنین کارزارهایی علیه مخالفان PKK را نشانه‌ای از ضعف و بحران سیاسی این جریان دانسته است.

برای جامعه‌ای که سال‌ها هزینه سنگین منازعات سیاسی و نظامی را پرداخته، بازتولید فرهنگ «یا با ما یا علیه ما» نمی‌تواند راه‌حل باشد.

نقد را نمی‌توان با تهدید خاموش کرد.

اگر جریانی خود را صاحب آینده جامعه می‌داند، باید بیش از دیگران ظرفیت شنیدن صدای مخالف را داشته باشد؛ چراکه مشروعیت سیاسی با حذف منتقد ساخته نمی‌شود، بلکه با تحمل نقد و پاسخ‌گویی در برابر آن شکل می‌گیرد.