با نزديك شدن به زمان برگزاري انتخابات رياست جمهوري، احزاب، گروهها و فرقههاي ضدايراني، دم از انتخاباتي آزاد ميزنند و به اصطلاح ميخواهند با اين واژههاي مبهم و مجهول و بعضاً هم خيلي شفاف و واضح، بازي كنند تا شايد به نوعي قادر باشند آب به آسياب بيگانگان و غربيها كه خود نيز بخشي از آنها شدهاند؛ بريزند.
انجمن بی تاوان آذربایجان غربی : گروهها و فرقههايي همچون پژاك، اين روزها قلم به دست شدهاند و گويا قصد اظهارنظر در اين خصوص را دارند. ماه گذشته ريوار آبدانان با قلم پژاك نوشته بود كه ما بعنوان پژاك از نامزدي كه تابع اصلاحات باشد و شعارهايش را عملي كند، طرفداري خواهيم كرد. اين درحاليست كه در برنامهي فرقهيي پژاك كه به اصطلاح در كنگره به تصويب اكثريت اعضا رسيده است، هدف اصلي پژاك گذار از نظام كنوني ايران است. اين بدان معني است كه اين فرقه كاملاً مخالف خط مشي ديني است و خواستار سيستمي سكولار است. لذا در نوشتههاي اين فرقه، بحثي از رفرم و اصلاح و … ديده نميشود. چراكه پژاك معتقد است سيستم ايران بخاطر بُعد ايدئولوژيك آن، بايد كاملاً برداشته و سيستمي غيرديني و لائيك بجاي آن شكل گيرد. پس اين طرفداري آبدانان بعنوان عضو كورديناسيون پژاك از روند انتخابات در مسير اصلاح به چه معني بود؟
در ادامهي اين به اصطلاح تحليلات اعضاي كورديناسيون پژاك، اين بار نوبت به ريزان جاويد كه او نيز از اعضاي كورديناسيون اين فرقه است رسيده و با قلمي كاملاًَ متفاوت در شمارهي 31 نشريهي آلترناتيو اين فرقه به نوشتن آنچه وي آنرا تحليل ميخواند، كرده و با تيتري درشت نوشتهيي تحت نام «كنكور انتخابات» انگاشته است. جاويد اين بار برعكس آبدانان و طبق همان رويهي نوشته شده در برنامهي اين فرقه معتقد است كه انتخابات فقط شكلي فرماليته دارد. به نظر جاويد اين انتخابات بسان كنكور دانشگاهي براي ايران محسوب مي شود تا معلوم شود كه چند درصد مردم با نظام هستند. اما زمان زيادي از مراسم 22 بهمن نگذشته كه در آن ايرانيان براي چندمين بار اين موضوع را به جهانيان فهماندند كه ايران و ايراني، جنسي غير از خود را نخواهد پذيرفت، اما گويا جاويد هنوز متوجه اين موضوع نيست. حالا زمان زيادي هم باقي نمانده تا اين سركردهي فرقهي پژاك نيز خود معترف به حقيقت ايراني بودن و عزم و ارادهي ايرانيان باشد.
گفتن اين موضوع لازم و ضروري است كه نظر جاويد، آبدانان و … تأثيري بر روند انتخاب ايرانيان و چگونگي برگزاري اين انتخابات نخواهد گذاشت. اما اين موضوع را از اين منظر مطرح كرديم كه از در اين ميان پژاك نيز بخاطر اينكه از قافله جا نماند و در خصوص همچنين امر مهمي مثلاً نظري داده باشد، در چند پاراگراف و با ديدي تنگنظرانه و به دور از واقعيت، به تحليل اين موضوع پرداخته است. حال سؤال اينجاست كه پژاك در درههاي قنديل، از كجا قادر به تشخيص روحيه و خواست ملت ايران شده است؟ اعضا و سركردگان اين فرقه كه سالهاست از جامعه و ملت ايران دور هستند، چگونه به خود اجازه ميدهند بسان نماينده و صاحبنظر اين جامعه سخن بگويد؟
