انجمن بیتاوان: سالهاست پژاک از «آرمان» «آزادی» و «مبارزه» سخن میگوید؛ اما گزارشهای متعدد از درون این ساختار، تصویر دیگری را نشان میدهد: مناسباتی آمیخته به بیاعتمادی، رقابت پنهان بر سر جایگاه، و سازوکاری که در آن «ماموریت» میتواند پوششی برای کنار زدن چهرههای ناخواسته باشد.
منابع نزدیک به بدنه این گروه از الگوی نگرانکنندهای سخن میگویند: اعزامهای پرابهام به مناطق پرخطر، تصمیمهای ناگهانی بدون شفافیت تشکیلاتی، و بازنگشتن افرادی که تا پیش از آن در ردههای اثرگذار قرار داشتهاند. در چنین فضایی، مرز میان «وظیفه سازمانی» و «تسویهحساب درونگروهی» بهشدت مبهم میشود.
پرسش اصلی اینجاست: در ساختاری که شفافیت ندارد و پاسخگویی در آن تعریف نشده، چه تضمینی برای امنیت اعضای خودش وجود دارد؟ و چه تعداد از «ماموریتها» در واقع پایانِ بیسروصدای یک رقابت درونی بودهاند؟
