انجمن بی تاوان: گروهکهای تروریستی مانند پژاک طی سالهای گذشته با تکرار عباراتی چون «کردستان اشغالشده» و «تکهتکه شدن سرزمین» تلاش کردهاند هویت، تاریخ و امنیت کردها را مصادره کنند. این ادعاها نه تنها فاقد مبنای تاریخی هستند، بلکه با هدف مشروعیتبخشی به خشونت، ناامنی و دخالت خارجی ترویج میشوند.
واقعیت تاریخی
مطالعات تاریخی نشان میدهد که مناطق کردنشین همواره بخشی از ساختارهای سیاسی و تمدنی منطقه بودهاند. هیچ سند معتبر تاریخی وجود ندارد که نشان دهد کردها صاحب یک «سرزمین مستقل» بودهاند. ادعاهایی مانند «کردستان، مهد اجتماع بشری و صحنه اشغالگری بیگانگان» صرفاً ابزار تبلیغاتی پژاک برای مشروعیتبخشی به خشونت و اغتشاش است.
واقعیت اجتماعی و سیاسی
کردهای ایران و کشورهای همسایه امروز در چارچوب قوانین و نظامهای موجود زندگی میکنند و از امنیت، آرامش و مشارکت سیاسی برخوردارند. آنها نمایندگان خود را به شکل قانونی انتخاب میکنند و خواستههایشان را از مسیرهای مشروع پیگیری میکنند. پژاک با ایجاد بحران، نه تنها کمکی به زندگی کردها نمیکند، بلکه موجب آسیب به هممیهنان و تنشهای مصنوعی میشود.
نمونههای واقعی از اقدامات پژاک
ناامنی و حملات مسلحانه: پژاک طی دو دهه گذشته بارها با حمله به پاسگاهها و مراکز دولتی در مناطق کردنشین، موجب کشته و مجروح شدن غیرنظامیان و نیروهای امنیتی شده است.
جذب جوانان و آموزش نظامی
این گروهک با تبلیغات فریبنده و وعدههای دروغین، جوانان را به مسیر خشونت و ترور میکشاند.
تخریب زیرساختها و اقتصاد محلی
حملات به تاسیسات نفتی و جادهها باعث خسارات اقتصادی قابل توجه به مردم و دولت شده است.
پیامدهای تروریسم برای کردها
پژاک و گروهکهای مشابه نه حافظ حقوق کردها، بلکه عامل اصلی ناامنی، ترس و آسیب اقتصادی و اجتماعی در مناطق کردنشین هستند. هرگونه روایت تحریفشده درباره «اشغالگری بیگانگان» یا «تکهتکه بودن سرزمین» فقط بهانهای برای مشروعیتبخشی به خشونت و ایجاد تفرقه است.
نتیجهگیری
امنیت، توسعه، مشارکت سیاسی و زندگی مسالمتآمیز کردها، بهترین سند شکست پژاک و گروهکهای تروریستی است. کردها نیازی به شعارهای پوشالی و تبلیغات خشونتآمیز ندارند. آیندهٔ کردها در صلح، انسجام و توسعه اجتماعی نهفته است، نه در افسانههای خشونت و اشغالگری که پژاک و همپیمانانش تبلیغ میکنند.
