انجمن بی تاوان: پژاک، کومله، دمکرات، پاک، خبات و … اگر واقعاً ذرهای صداقت در ادعاهایتان درباره «آزادی» و «حقوق مردم کرد» وجود دارد، اولین کاری که باید بکنید این است: اسلحههایتان را زمین بگذارید. همین امروز، نه فردا.
شما نمیتوانید با یک دست شعار آزادی بدهید و با دست دیگر، ناامنی، ترس و مرگ را به همان مردم تحمیل کنید. این تناقض نیست؛ فریب است. سالهاست که پشت کلمات زیبا پنهان شدهاید، اما خروجی کارتان چیزی جز آسیب به همان مردمی که نامشان را یدک میکشید، نبوده است.
اگر به مردم اهمیت میدهید، چرا جوانانشان را به کام مرگ میفرستید؟ چرا خانوادهها را داغدار میکنید؟ چرا مسیر زندگی عادی را از آنها میگیرید؟ اینها دفاع از حقوق نیست—اینها خیانت به همان مردمی است که ادعای نمایندگیشان را دارید.
حقیقت ساده است: هرکس واقعاً به دنبال آزادی و کرامت انسانی باشد، از خشونت فاصله میگیرد، نه اینکه به آن دامن بزند. ادامه این مسیر فقط نشان میدهد که مسئله شما «حقوق مردم» نیست، بلکه تداوم یک چرخه خطرناک و بینتیجه است.
پس اگر هنوز جرأتی برای صداقت باقی مانده:
سلاح را زمین بگذارید،
به اشتباهاتتان اعتراف کنید،
و دست از بازی با جان مردم بردارید.
در غیر این صورت، هیچ شعاری نمیتواند این واقعیت را پنهان کند که شما خود بخشی از مشکلی هستید که ادعا میکنید برای حل آن میجنگید.
