آنچه در سالگرد دستگیری عبدالله اوجالان در مناطق تحت سلطه پ.ک.ک در سوریه گذشت

انجمن بی تاوان: شبه‌نظامیان SDF با استناد به آنچه که پ.ک.ک آن را «روز سیاه» می‌نامد – سالگرد دستگیری رهبرشان، عبدالله اوجالان، در ۱۵ فوریه – مغازه‌ها و عروسی‌ها را در مناطقی که در شمال شرقی سوریه اشغال کرده‌اند، ممنوع کرده‌اند. آنها به مهمانی عروسی که به آن حمله کردند، گفتند: «امروز عروسی نیست، روز عزا است.»

عبدالله اوجالان، پ.ک.ک، یک سازمان جدایی‌طلب و جنایتکار، را در سال ۱۹۷۸ در ترکیه تأسیس کرد. او بعداً در دهه ۱۹۸۰ به سوریه نقل مکان کرد و از حافظ اسد حمایت قابل توجهی برای ایجاد اردوگاه‌هایی در سوریه و دره بقاع در لبنان دریافت کرد و از آنجا حملات مداومی را علیه ترکیه آغاز کرد. حافظ اسد خواستار بازگرداندن منطقه اسکندرون از ترکیه بود.

در سال ۱۹۹۸، ترکیه نیروهای خود را در مرز بسیج کرد و آماده حمله به سوریه شد اگر حافظ اسد عبدالله اوجالان را تحویل ندهد و به حضور پ.ک.ک در سوریه پایان ندهد. با میانجیگری مصر، توافق آدانا در ۲۰ اکتبر ۱۹۹۸ حاصل شد. این توافق‌نامه تصریح می‌کرد که سوریه از ادعاهای خود نسبت به ترکیه دست بردارد، حمایت از سازمان‌های متخاصم با آن را متوقف کند و به نیروهای ترکیه اجازه دهد تا ۵ کیلومتر برای عملیات امنیتی وارد خاک سوریه شوند.

طبق این توافق‌نامه، رژیم اسد خواستار خروج اوجالان از کشور شد. او در اواخر اکتبر ۱۹۹۸ سوریه را به مقصد آتن ترک کرد، اما از ورود او جلوگیری شد. سپس به مسکو سفر کرد و ۳۳ روز در آنجا ماند و سپس به رم رفت. در آنجا، در فرودگاه دستگیر شد و ایتالیا او را عنصر نامطلوب اعلام کرد. او به روسیه بازگشت و متعاقباً به تاجیکستان منتقل شد و به مدت یک هفته در آنجا بازداشت شد و سرانجام به مسکو بازگشت.

در ۲۹ ژانویه ۱۹۹۹، او به آتن سفر کرد، سپس به جزیره کورفو یونان منتقل شد و دو روز در آنجا ماند، با این وعده که به آفریقای جنوبی فرستاده خواهد شد. با این حال، در ۲ فوریه ۱۹۹۹، او به سفارت یونان در نایروبی، کنیا، منتقل شد.

در ۱۵ فوریه ۱۹۹۹، مأموران پلیس کنیا، اوجالان را از سفارت یونان تا فرودگاه نایروبی اسکورت کردند، ظاهراً برای سفر به آمستردام، پایتخت هلند. با این حال، او در نایروبی توسط اطلاعات ترکیه دستگیر و با یک هواپیمای شخصی کنیا به ترکیه منتقل شد. هواپیما قبل از انتقال به جزیره امرالی در دریای مرمره جنوبی با یک کشتی نظامی، در مصر، سپس استانبول و سپس شهر پاندیرما توقف داشت.

در ۲۹ ژوئن ۱۹۹۹، اوجالان توسط دادگاه امرالی به اعدام محکوم شد. این حکم بعداً پس از لغو مجازات اعدام در ترکیه در اوت ۲۰۰۲، به حبس ابد کاهش یافت.

در اکتبر ۲۰۱۴، اوجالان پیام صلح را خطاب به احزاب کرد ارسال کرد. در فوریه ۲۰۱۵، او از پیروانش خواست تا برای پایان دادن به درگیری مسلحانه با ترکیه تلاش کنند. در ۲۷ فوریه ۲۰۱۵، او خواستار انحلال پ.ک.ک، زمین گذاشتن سلاح و آغاز کنفرانس‌ها و مذاکرات سیاسی با کشورهای منطقه شد.

به طور خلاصه، پیروان اوجالان باید از این روز شرمنده باشند و نباید به این نکته اشاره کنند که رهبرشان توسط کسانی که از او استفاده کردند، رها شد، هیچ کس از او استقبال نکرد و از هر کشوری اخراج شد تا اینکه در نهایت به زندان افتاد. او از آنها خواست که تسلیم شوند و به جنایات خود که چیزی جز فساد، ویرانی و دشمنی به همراه نداشت، پایان دهند.