ريزان جاويد (عضو كورديناسيون پژاك) اخيراً به تحليل درخصوص مداخلات همه جانبهي غربيها عليه ايران پرداخته و با تعريف و تمجيد از رويكرد غربيها از زمان مداخلهي نظامي آنها در افغانستان و بعداً عراق و …ايران را در موجي از مداخلات خارجي توصيف ميكند.
جاويد در گفتههاي خود به خيلي از موارد اشاره كرده حالا چه غلط و چه درست، كاري به آنها نداريم. اما نكتهي قابل تأمل در سخنان اين سركردهي قنديلنشين پژاك اينكه كوچكترين اشارهي به نقش پژاك در اين پروژهي خصمانهي غربيها نكرده است. اين درحاليست كه پژاك هم بخشي از سناريوي آمريكا تحت نام « خاورميانهي جديد» است كه بمنظور تشديد فشار بر ايران توسط غربيها و دستور مستقيم پكك تاسيس شد. اين فرقه رسالت آشوب و ناامني مرزهاي غرب كشور و ايجاد آتش نفاق و تفرقه در ميان ملتهاي ايران را برعهده دارد. ناگفته نماند از تابستان سال گذشته تاكنون كه اعضاي اين فرقه متحمل شكست هولناك از جانب سپاه پاسداران شد؛ تاكنون قادر به ابراز وجود مجدد نبوده و بعضاً در دنياي مجازي از اين نوع سخنان ديكته شده را تحويل اعضا و هوادارانشان ميدهند.
اين فرقه از يك طرف در اساسنامهي فرقهاي خود از دشمني و چگونگي مقابله با امپرياليسم و نظام سرمايهداري گفته و در عمل هم به عصاي دست آنها تبديل شده و جز جنگافروز و ايجاد نفاق و ناامني در منطقه، گويا رسالت خاص ديگري را عهدهدار نباشد.
رفتار دوگانهي غربيها در قبال فرقهها و گروهكهايي از جنس پژاك در منطقهي خاورميانه و همچنين پارادوكس رفتاري اين فرقهها درخصوص موضع ضدامپرياليستي آنها، هميشه بعنوان سئوالي در مجامع سياسي و روشنفكري مطرح بوده است. اما امروزه جواب به چنين سئوالهايي بسيار ساده است، زيرا چهرهي واقعي هردو طرف، براي عموم ملتهاي منطقه هويداست. لذا ديگر افرادي همچون جاويد و رفقاي جيرهخوار آمريكائيش كه قنديل را به مكاني براي عيش و نوش خود و پايگاه امپرياليست در منطقه تبديل كردهاند؛ نخواهند توانست كوچكترين تأثيري بر اذهان عمومي و نحوهي نگرش آنها به اين فرقههاي جيرهخوار داشته باشند.
