انجمن بی تاوان: در دنیای معاصر، پدیدههای اجتماعی و سیاسی بهویژه در مناطق پرتنش، همواره موضوعات پیچیدهای را به همراه دارند که نیازمند بررسیهای عمیق و دقیق است. یکی از این پدیدهها، جذب افراد به گروههای تروریستی و شبهنظامی است که با استفاده از روشهای متنوع و پیچیده، جوانان را به سمت خود میکشانند. در این میان، داستان میثم سلیمی، جوانی که از دل سنندج برخاسته و به دام گروه تروریستی پژاک افتاده است، نمادی از چالشها و آسیبهای ناشی از این فرایند جذب است. میثم، که در ابتدا با نیت یادگیری زبان کردی و در راستای فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی وارد این فضا شده بود، به تدریج با ایدئولوژیهای پیچیده و خطرناک این گروه آشنا شد. او ناخواسته به دنیایی کشیده شد که در آن ترس و تهدید، ابزارهای اصلی کنترل و مدیریت افراد بودند. در این متن، به بررسی دقیقتر تجربیات میثم و چگونگی تغییر مسیر او از یک جوان امیدوار به فردی آسیبدیده خواهیم پرداخت. این داستان نه تنها بازتابدهنده وضعیت اجتماعی و سیاسی منطقه است، بلکه نمایانگر واقعیتهای تلخی است که بسیاری از جوانان با آن مواجه هستند؛ واقعیتهایی که میتواند سرنوشت آنها را تحت تأثیر قرار دهد و در نهایت، منجر به تصمیمات سخت و گاهی جبرانناپذیر شود.
میثم سلیمی، فرزند یدالله و متولد ۲۹ مرداد ۱۳۷۱ در سنندج است که در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ و پس از دو سال عضویت در گروه تروریستی پژاک خود را تسلیم نیروهای مرزبانی پیرانشهر کرده است. وی به خبرنگار دیدبان گفت که از عضویت در پژاک به لحاظ مادی و معنوی، بسیار آسیب دیده و از پژاک و رهبران آن متنفر است! نکته مهم در سرنوشت آقای سلیمی این است که وی قبل از عضویت با گروه پژاک همکاری داشته (از طریق عضویت در کلاس زبان کردی و انجمن چیای سبز).
بعد از اینکه شخصی که از طریق میثم سلیمی عضو گروه شده، بعد از مدتی از ساختار پژاک متواری میگردد، از طرف گروه با میثم تماس میگیرند و مساله فرار آن عضو را به میثم اطلاع میدهند. آقای سلیمی نیز بهدلیل ترس از گرفتار شدن و زندانی شدن، اقدام به عضویت در پژاک مینماید. وی در نهایت پس از ۲ سال همکاری و همراهی با گروه، بهدلیل اینکه واقعیت و ماهیت اصلی گروه را از نزدیک مشاهده و ضد و نقیضهای ایدئولوژی آنها را میبیند پشیمان شده و اقدام به فرار میکند. آقای سلیمی دارای مدرک دیپلم و شغل فعلی وی سنگکاری و کاشیکاری است.
