22 تن از افرادی را که در سال 1978 در يكي از روستاهاي دياربكر تركيه، پكك را تأسيس كردند؛ اكنون بعد از 34 سال هركدام به سرنوشتي متفاوت دچار شدهاند.
به گزارش انجمن بی تاوان آذربایجان غربی به نقل از وبلاک ضد پژاک سرنوشت نکبت بار 22 تن از موسین پ.ک.ک بشرح ذیل می باشد.
– عبدالله اوجالان (در زندان امرالي واقع در جزيرهي امرالي تركيه)، 1949 در شهر اورفاي تركيه متولد شده و در سال 1999 در كنيا دستگير و تسليم تركيه داده شد.
2- سكينه جانسز با نام مستعار سارا (كشته شد)، متولد شهر توجلي (درسيم) بود. در سال 1991 از زندان آزاد شد. پس از تأسيس پكك و اتمام دورههاي آموزشي در درهي بقا واقع در لبنان، توسط اوجالان به اروپا اعزام شد.
3- كسيره يلدرم (فاطمه) به اروپا رفت و در آنجا ساكن شد. 1953 در شهر الازيغ تركيه متولد شد. در دانشگاه آنكارا تحصيل كرد و بعد هم با اوجالان ازدواج كرد. بعدها از پكك و اوجالان جدا شد و اكنون در يكي از كشورهاي اروپا ساكن است.
4- علي حيدر قيطان با نام مستعار فواد (اكنون در كوهستانهاي قنديل)، متولد شهر تونجلي (درسيم) است. وي براي اولين بار عملكرد اوجالان را زير سئوال برد كه با برخورد شديد اوجالان مواجه شد و بعدها به اروپا اعزام شد و پس از بازگشت از اروپا در قنديل ساكن شد و اكنون نيز آموزش دروههاي سياسي را برعهده دارد.
5 ـ باكي قرار (بعد از جدا شدن از پكك به اروپا رفته و در آنجا سكونت دارد)، يكي از بنيانگذاران شاخهي نظامي پكك بود كه با مشاهده و ترس از سركوب هاي داخلي، خود به يكي از كشورهاي اروپايي فرار كرد و اكنون در آنجا بسر ميبرد.
6 ـ جميل بايك با نام مستعار جمعه ( اكنون در قنديل است)، شخص اول پكك بعد از اوجالان، رئيس شوراي رهبري بعد از دستگيري اوجالان و مديريت KCK (كجك) در شمال عراق.
7 ـ دوران كالكان با اسم مستعار عباس (اكنون در قنديل است)، متولد شهر آداناي تركيه، يكي از شخصيتهاي مؤثر و تأثيرگذار در تأسيس پكك است و اكنون مسئوليت شاخهي نظامي پكك را در مناطق قنديل و زاپ برعهده دارد.
8 ـ مظلوم دوغان (در زندان بدن خود را به آتش كشيد)، متولد تونجلي (درسيم)، عضو هيئت مديرهي پكك، در سال 1982 و در سن 27 سالگي در زندان دياربكر بدن خود را به آتش كشيد.
9 ـ محمد خيري دورموش (بدن خود را آتش زد)، در دانشگاه حاجت تپه در آنكارا تحصيل ميكرد كه جذب پكك شد، وي نيز در سال 1982 در زندان بدن خود را به آتش كشيد و دار فاني را وداع گفت.
10 ـ فاروق اُزدمير (مجهولالحال)
11 ـ فرزنده تاغاچ (مجهولالحال)
12 ـ عبدالله كورمال (توسط پكك كشته شد)، كورمال عضو هيئت مديرهي پكك بود كه به دلايل نامشخص، در درهي بقاء لبنان به دست پكك و به دستور اوجالان كشته شد.
13 ـ شاهين دُنمَز (توسط پكك كشته شد)، يكي از اعضاي اوليهي هيئت مديرهي پكك كه در سال 1990 توسط تيم ترور پكك در استانبول كشته شد.
14 ـ علي چَتينَر (مجهولالحال)، مدتي مسئول فعاليتهاي پكك در اروپا بود كه ناگهان گم شد و هنوز هم همچنان مجهولالحال است.
15 ـ حسين توكگولَر ( از پكك فرار و به اروپا رفت)، حسين در زمان كودتاي اوايل دههي 80 تركيه به اروپا فرار كرد.
16 ـ علي گوندوز (پشيمان شد و به زندگي قبلي خود برگشت)، متولد شهر تونجلي (درسيم) بود كه طبق قانون ندامت در تركيه، به زندگي عادي خود برگشت و اكنون مكان وي مشخص نيست.
17 ـ رسول آلتنوك (توسط پكك كشته شد)، به دليل مخالفت با اوجالان در سال 1986 در شمال عراق و به دستور شخص اوجالان تيرباران شد.
18 ـ سيفالدين زوغورلو (در درگيري كشته شد)، زوغورلو در سال 1986 در يك درگيري با نظاميان تركيه كشته شد.
19 ـ صوفي كاراكوش ( توسط پكك كشته شد)، كاراكوش داراي نام مستعار شورش بود كه با دستور اوجالان و به دست معصوم كوركماز كشته شد.
20 ـ محمد سَنَر (به دست پكك كشته شد)، وي نامزد سكينه جانسز بود كه در سال 1991 به دستور اوجالان و به دست عاملين ترور در پكك كشته شد.
21 ـ محمد توران (كشته شده با گلولهي پكك)، در اولين كنگرهي تأسيس پكك شركت داشت. در سال 1979 در ماردين توسط يگان ويژه ترور پكك كشته شد.
22 ـ عباس گوكتاش (تسليم شد)، بعد از كودتاي دههي هشتاد در تركيه جذب پكك شد و در سال 1983 پشيمان شد و خود را به نيروهاي امنيتي تسليم كرد.
