انجمن بی تاوان: این یک خطاب صریح، بیپرده و بدون تعارف است به گروههایی که خود را مدافع مردم کرد معرفی میکنند، اما کارنامهشان چیز دیگری میگوید—کارنامهای که بیش از دفاع، بوی بهرهبرداری میدهد.
شما دقیقاً در کدام جبهه ایستادهاید؟ در کنار مردم کرد یا در سایه قدرتهایی که از بیثباتی منطقه سود میبرند؟ اگر واقعاً نماینده مردم هستید، چرا نتیجه عملکردتان چیزی جز ناامنی، فقر، مهاجرت و تداوم بحران نیست؟ چرا هر جا که نام شما مطرح میشود، سایه خشونت و تنش هم حضور دارد؟
ادعای دفاع از یک ملت، مسئولیت میآورد—اما آنچه دیده میشود، بیشتر شبیه بازی در زمینی است که قواعدش را دیگران تعیین کردهاند. آیا شما تصمیمگیر هستید، یا صرفاً مجری سناریوهایی که در جایی خارج از اراده مردم نوشته شدهاند؟
اگر به راستی دغدغه مردم کرد را دارید، چرا آنها را در مسیر پرهزینه درگیری و خشونت قرار میدهید؟ چرا به جای سرمایهگذاری بر توسعه، آموزش، ثبات و آینده، همواره گزینه تقابل و بحران را انتخاب میکنید؟ کدام منطق، آینده یک ملت را در گرو تداوم جنگ تعریف میکند؟
مردم کرد، بیش از هر چیز، نیازمند آرامش، امنیت و فرصت برای ساختن زندگیاند—نه اینکه به ابزار چانهزنی، فشار سیاسی یا بازیهای منطقهای تبدیل شوند. آنها حق دارند بدانند چه کسانی به نامشان تصمیم میگیرند و این تصمیمها در نهایت به سود چه کسانی تمام میشود.
تا چه زمانی قرار است این چرخه تکرار شود؟ تا چه زمانی شعار جای پاسخگویی را بگیرد؟ و تا کی سرنوشت یک ملت، میدان آزمایش پروژههایی باشد که پایانشان از پیش معلوم است؟
زمان آن رسیده که این تناقض آشکار—ادعای دفاع و نتیجهای علیه مردم—پاسخ داده شود. شفاف، صریح و بدون فرار به جلو. زیرا دیگر نمیتوان به نام کردها سخن گفت، اما علیه آینده آنها عمل کرد.
