اين جمله را يكي از اعضاي كورديناسيون پژاك در مصاحبه با يكي از رسانههاي كردستان عراق گفت. ريزان جاويد عضو كورديناسيون پژاك در گفتگويي با رسانههاي كردستان عراق اظهار داشت ما خواستار عميقتر نمودن آتشبس با ايران هستيم، اما گويا ايران هيچ نيازي به اين كار نميبيند.
اين عضو پژاك خود نيز بر اين حقيقت واقف است كه پژاك در حدي نيست كه دولتي را پاي ميزمذاكره بكشاند و اگر مروري كوتاه به شكست سال گذشتهي اين فرقه در مرزهاي غربي كشور، به ويژه در ارتفاعات جاسوسان داشته باشيم، به خوبي سخنان جاويد را درك خواهيم كرد كه چرا اينچنين فكر ميكند و اينطور ميگويد. واقعاً پژاك در معادلهي كلي منطقه، داراي چه جايگاهي است؟ جاويد سال گذشته شاهد شكستهاي پيدرپي اعضاي اين فرقه در درگيري با نيروهاي سپاه بود؛ هرچند وي كيلومترها در پشت جبهه قرار داشت و از ترس صداي خمپاره و بوي باروت، در درههاي عميق قنديل مشغول مصاحبه و شعار سردادن بود. اما در هرصورت اين حقيقت را به خوبي درك كرده كه پژاك در معادلهي درگيري با سپاه اصلاً جايگاهي ندارد و به حساب نميآيد چه برسد به نيروهاي مسلح ايران
بسياري از همين سركردگان پژاك بعد از مدتي به اين واقعيت پي ميبرند كه پژاك داراي جايگاه خاصي در توازنات سياسي ـ نظامي منطقه نيست و از همه جالبتر به اين نكته هم ميرسند كه اينها ابزار دست سران پكك هستند و بسان بالون آنها را فوت ميكنند و به ميدان ميفرستند. برخي كه متوجه اين سوءاستفاده ميشوند، بلافاصله تصميم به جداشدن از اين فرقه ميگيرند و گروهي ديگر نيز بخاطر حس خوبي كه از رئيس بودن دارند، باوجود اينكه خود بر اين موضوع واقفند كه بازيچه دست ديگران هستند؛ اما به اين سادگي قادر به دل كندن از كرسي رياست شكلي در درههاي عميق قنديل نيستند
جالب اينكه سران پكك از اين خصلت شخصيتي اعضا، به نفع خود استفاده ميكنند و آن دسته از افراد كه همچنين عقدهاي دارند؛ با انتصاب در پستهاي شكلي و بي معني، آنها را براي بكارگيري در پروژهي اصلي خود نگه ميدارند. حال اين آقاي ريزان جاويد مهابادي از همان دسته است كه اگر صدسال ديگر هم پژاك در اين درهها بماند و كوچكترين تغييري هم نكند، حاضر است آنجا بماند فقط به اين شرط كه داراي پست و مقامي باشد، حالا هرچي كه باشد مهم نيست فقط اسم ريزان قميتان (فرماند و رئيس) باشد.
اين موضوع را بخوبي در چند جملهي اول مصاحبه وي ميتوان درك كرد كه وي خود نيز بر اين موضوع واقف است كه پژاك عددي نيست تا ايران آنرا در ليست مصاحبه شوندهها قرار دهد و با اين فرقه به مذاكره بنشيند. البته اينها خود از حقيقت موضوع باخبرند، چراكه سال گذشته اگر اشخاص و جناحهاي ديگر ميانجيگري نميكردند و چند روز ديگر جنگ ادامه مييافت، نيروهاي سپاه تا قلههاي مرتفع قنديل و درههاي عميق آن نيز پيش ميرفتند و ديگر جايي براي پژاك باقي نميماند.
