پژاک بعد از پ.ک.ک موضوع داغ و جدید در داخل گروهک می باشد، پژاک بارديگر اعضاي باقيماندهي خود را در مقرّ اصلي اين فرقه در قنديل جمع ميكند و جلسات و نشستها معمولاً از فرمولهاي تكراري و فرقهيي كه بر اساس تراوشات فكري عبدالله اوجالان (سركردهي زنداني اين فرقه در جزيرهي امرالي) شروع و تا پايان جلسات تكرار ميشود.
انجمن بی تاوان آذربایجان غربی : گروهک تروریستی پژاک در سال جدید و در فصل بهار قصد بیداری از خواب زمستانی را ندارد ، چراكه پكك در جريان پروسهي آتشبس، عقبنشيني و نهايتاً خلع سلاح شدن قرار دارد و اين موضوع از همان ابتداي پروسه كه چند ماه قبل شروع شده، كاملاً فكر اعضا و حتي سركردگان پژاك را به خود مشغول كرده است.
پژاك كه از همان ابتداي تأسيس خود را آلترناتيو ديگر احزاب و گروههاي سياسي در ايران معرفي كرده است، حال بايد بدنبال آلترناتيوي براي خود باشد، چون با اتمام پروسهي مذكور(پروسهي امرالي) و خلع سلاح شدن پكك، اين فرقه بيپناه و بيخانمان در ارتفاعات و درههاي قنديل خواهد ماند. فضاي محيط كنوني در پژاك و روحيهي اعضاي آن، كاملاً ناپايدار و مملو از شك و ترديد است. چراكه اعضاي اين فرقه هنوز هم قادر به يافتن جوال سؤال ريشهيي خود نيستند. اعضاي اين فرقه و حتي سركردگان آن هنوز هم نميدانند كه بعد از پكك چكار بايد بكنند؟ از كجا و چگونه حمايت و تغذيه شوند؟
بسياري از اعضاي اين فرقه همين كه فهميدند ابزار دست اعضاي تركيهيي پكك شدهاند و پژاك نيز تنها بدين منظور تأسيس شده تا در راستاي خدمت به آنها تلاش كنند تا آنها به آرزوها و اهداف شخصي و گروهي خود برسند؛ از اين فرقه جدا و بدنبال سرنوشت خود رفتند. اما برخي از اين اعضا هنوز هم تحت تأثير ترفندهاي ايدئولوژيك پكك، به رسالت بيگاري و خوشخدمتي خود ادامه ميدهند. حالا هم كه بحث خلع سلاح پكك بحث داغ رسانهها و اعضاي اين فرقهها شده، اعضاي و سركردگان پژاك هم هركدام بدنبال راهي براي نجات از اين وضعيت هستند.
پژاك يا بايد با تمام قوا تلاش كند كه پروسهي صلح و آشتي در تركيه به نتيجه نرسد، يا اينكه بدنبال يافتن آلترناتيوي باشد كه بدون پكك به ادامهي زندگي كوهنشيني خود ادامه دهد، كه البته اين مورد تاحدودي غيرممكن است، چراكه پژاك هرچي دارد از پكك دارد و پژاك بدون پكك هيچ معنا و مفهومي ندارد. البته راههاي ديگري همچون بازگشت به زندگي عادي در جامعه، اردوگانشيني در مناطق تحت امر حكومت اقليم و يا ملحق شدن به ديگر احزاب و گروههاي اردوگانشين است كه آنها هم از خيلي وقت اعلام كردهاند كه نه تنها به آنها اجازه نخواهند داد در اردوگاههاي آنها به زندگي يكجانشيني ادامه دهند؛ بلكه انتقام ترور غيرنظاميان را نيز از آنها خواهند گرفت.
